http://backs.do.am/ ბლოგი Mon, 01 Mar 2010 12:04:14 GMT uCoz Web-Service <div align="center"><span style="font-size: 21pt; line-height: 100%;"><img alt="" src="https://backs.do.am/barca.jpg" width="512" height="512"></span><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<... <div align="center"><span style="font-size: 21pt; line-height: 100%;"><img alt="" src="https://backs.do.am/barca.jpg" width="512" height="512"></span><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<i><b><font color="#ff0000"> ინფორმაციის წყარო : <a target="null" href="http://www.forum.ge">www.forum.ge</a></font></b></i><br><br><span style="font-size: 21pt; line-height: 100%;"></span></div><span style="font-size: 21pt; line-height: 100%;">FC BARCELONA</span><br>&nbsp;&nbsp;<span style="font-size: 10pt;"> 1899 წლის 29 ნოემბერს ჰანს ჰამპერმა თავის რამდენიმე ენთუზიასტ მეგობართან ერთად სეფეხბურთო კლუბ ”ბარსელონას” დაარსება გადაწყვიტა <br>წარმოდგენაც არ ჰქონდა რომ მსოფლიოს ფეხბურთის მომავალ გრანდს ჩაუყრიდა საფუძველს.გავიდა დრო და ”ბარსელონა” რომელმაც წელს ესპანეთის ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარულ კლუბად იქცა<br>მის ისტორიაში მრავლად იყო წარმატებები და დაღმასვლები ,მაგრამ ”ბარსას” ყოველთვის შეეძლო დაეკვეხნა თავისი მრავალრიცხოვანი გულშემატკივრების სიყვარულით<br></span><img src="http://vizionar.ro/imagini/06.12.02.barca.JPG" alt="user posted image" border="0"><br>-----------------------------------------<br>პირველი ნაბიჯები და წარმატებები<br>-----------------------------------------<br><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <span style="font-size: 10pt; color: rgb(255, 0, 0);">ჰ</span>ანს ჰამპერი დაიბადა 1877 წლის 22 ნოემბერს შვეიცარიის ქალაქ ვინტერტურში.მოგვიანებით კატალონიის დედაქალაქ ბარსელონაში გადაბარგდა და საფეხბურთო კლუბის დაარსება გადაწყვიტა.მოთამაშეების მოსაწვევად მან ადგილობრივ გაზეთში განცხადება გამოაქვეყნა და ცოტა ხანში კლუბის პირველი კრებაც გაიმართა.<br>ახალი კლუბის პირველ პრეზიდენტად ინგლისელი უოლტერ უაილდი აირჩიეს,რომელიც ამ დიდ თანამდებობას გუნდის კაპიტნობას წარმატებით უთავსებდა .<br>&nbsp;&nbsp; <span style="font-size: 10pt;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ს</span></span>აკლუბო ფერები შემდეგი პრინციპით შეირჩა : ლურჯ-წითელი შვეიცარიული ”ექსელსიორის” ფერები გახლავთ,რომელშიც თავის დროზე ჰამბერი თამაშობდა,ყვითელ-წითელი კი - კატალონიისა.გერბად ქალაქ ბარსელონას გერბი აირჩიეს,რითაც კლუბის ქალაქისადმი კუთვნილებას ხაზი გაუსვეს.<br>თავისი პირველი მატჩი ”ბარსელონამ” 1899 წელს 8 დეკემბერს გამართა ინგლისელ ემიგრანტთა გუნდთან ბონანოვას ველოდრომზე და ანგარიშით 0:1 დამარცხდა<br>&nbsp;&nbsp; 1902 წელს ”ბარსამ” პირველი ტიტული კატალონიის პირველობის წინამორბედი მაკაის თასი მოიგო, 1905 და 1909 წლებში კი უკვე კატალონიის ჩემპიონატის გამარჯვებული გახდა. <br>&nbsp;&nbsp; <span style="font-size: 10pt;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">თ</span></span>ავდაპირველად ”ბარსელონა” სასტუმრო ”კაზანოვას” მახლობლად მდებარე სტადიონზე თამაშობდა. 1901 წელს La Carretera d'horta -ზე გადაბარგდა, 1905 წლიდან კი El Carrer Muntaner-ზე ასპარეზობდა.1909 წლის 14 მარტს გაიხსნა ”ბარსელონას” პირველი საკუთარი სტადიონი -6 ათას<br>&nbsp;&nbsp; <span style="font-size: 10pt; color: rgb(255, 0, 0);">მ</span>აყურებელზე გათვლილი Carrer Industria ორიარუსიანი ტრიბუნითა და იმ დროისათვის უნიკალური განათებით.<br>1910 წელს გადაწყვიტეს,რომ კლუბის საკუთარი გერბი სჭირდებოდა და კონკურსი გამოაცხადეს. გაიმარჯვა უცნობ დიზაინერთა გუნდის ნამუშევარმა რომელიც დღემდე ”ბარსელონას” ემბლემად რჩება.<br>იმავე წელს ”ბარსამ” იპრველად მოიგო ესპანეთის თასი,კლუბის თანამშრომელთა რიცხვმა კი რეკორდულ რაოდენობას 560 ადამიანს მიაღწია.<br>-----------------------------------------<br><b>ესპანეთზე ბატონობა და დაობლება</b><br>-----------------------------------------<br>&nbsp;&nbsp; 1919-1929 წლები ”ბარსელონას” ისტორიაში ოქროს ხანა გახლდათ.მაშინ კლუბის ღირსებას იცავდნენ ისეთი გამოჩენილი მოთამაშეები,როგორებიც იყვნენ ლეგენდარული მეკარი რიკარდო ზამორა (მოგვიანებით იგი ”რეალში” გადავიდა და ამას დაახლოებით იგივე აჟიოტაჟი როჰყვა როგორიც<br>სულ რამოდენიმე წლის წინ მოხდენილ ტრანსფერს ლუის ფიგუს რეალში გადასვლას) ალკანტარა ,სამიტიერი და სესემუნაგი.1922 წლის 20 მაისს კლუბის ახალი სტადიონის<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">L</font></b></i>es Corts-ის გახსნის მატჩში ”ბარსელონამ” შოტლანდიური ”სენტ-მიერენი” ანგარიშით 2:1 დაამარცხა.სტადიონი თავდაპირველად 30 ათას მაყურებელს იტევდა,მაგრამ გამუდმებული რეკონსტრუქციების შემდეგ მისი ტევადობა<br>მალე გაორმაგდა.კატალონიის პირველობის კიდევ რამდენჯერმე მოგების შემდეგ,1929 წელს ”ბარსელონამ” თანამედროვე ფორმატებთან მიმსგავსებული პირველ ესპანეთის ჩემპიონატში გაიმარჯვა იმავე წელს გაიმართა მსოფლიოში პირველი ტრანსფერი ურუგვაული მონტევიდეოს ”ნასიონალიდან” კატალონიურ<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">კ</font></b></i>ლუბში მოფლიოს მომავალი ჩემპიონი ექტორ სკარონე გადავიდა.თუმცა დიდ გამაჯვებებს ”ბარსელონა” ერთობ დიდი სიძნელეების ფონზე აღწევდა. 1925 წელს ერთ-ერთი საშინაო მატჩშიწინ ადგილობრივმა ქომაგებმა ესპანეთის ჰიმნი შესრულებისას სტვენა ატეხეს რის გამოც მთავრობ სტადიონი 6 თვით დაკეტა და<br>ჰამპერი კლუბის მმართველი დირეკტორის პოსტიდან გადააყენა.მან საყვარელ ”ბარსასთან” განშორება ვერ აიტანა,მძიმედ დაავადმყოფდა და 5 წლის შემდეგ გარდაიცვალა</span><br startcont="this"><img src="http://www.info-regenten.de/regent/regent-d/pictures/spain-franco.jpg" alt="user posted image" border="0"><br>-----------------------------------------<br><b>ფრანკოსთან მებრძოლნი</b><br>-----------------------------------------<br><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">30</font></b></i>-იან წლებში პოლიტიკა სპორტში მეტისმეტად ჩაერია და ”ბარსელონას: მძიმე დროები დაუდგა.კლუბი ფინანსურ კრიზისში აღმოჩნდა და წარმატებას ვეღარ აღწევდა, თუმცა კატალონიის ჩემპიონატს მაინც იგებდა<br>&nbsp;&nbsp; 1936 წელს ესპანეთში სამოქალაქო ომი დაიწყო.დიკტატორ ფრანკოს ჯარისკაცებმა დახვრიტეს ”ბარსელონას” პრეზიდენტი ხოსებ სინიოლი.ამ პერიოდში გუნდი ჩრდილოამერიკულ <font color="#000000">ტ</font>ურნეში იმყოფებოდა,რომელიც კლუბს ფინანსურად კი წაადგა,მაგრამ მოთამაშეთა ნაკევრის მექსიკასა სა საფრანგეთში ემიგრაციით დასრულდა<br>&nbsp;&nbsp; 1938 წელს,კატალონიის სრული ოკუპაციის შემდეგ პროვინციის სიმბოლო ”ბარსელონა” მთლად შავ დღეში ჩავარდა.1940 წელს კლუბის პრეზიდენტი გგახდა ფრანკოს <font color="#000000">რ</font>ეჟიმის მხურვალე მომხრე ენრიკო პინეირო,რომელმაც ”ბარსას” ემბლემა შეცვალა,რა თქმა უნდა ეს დროებითი მოვლენა იყო<br>40-იანი წლების დასაწყისში ”ბარსელონამ” თანადათან დაიბრუნა დაკარგული პოზიციები.1942 წელს გუნდმა ესპანეთის თასის გათამაშების ადრეულ ეტაპზე ”ბარსას და ”რეაკუს” გზები გადაიკვეთა.<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">ამ</font></b></i> ისტორუილი მატჩის წინ კატალონიელთა გასახდელში შევიდა ესპანეთის სპორტის მინისტრი და ფეხბურთელებს დახვრეტით დაემუქრა,თუ შემდეგ ერაპზე ”რეალი” არ გავიდოდა.<br>შედეგად,მადრიდელებმა 11:1 გაიმარჯვეს.<br>&nbsp;&nbsp; 1942 წელს ენრიკო პინეირო გადადგა,ორი წლის შემდეგ კი გრანკოს მარწუხებიდან განთავისუფლებულმა ”ბარსელონამ” ესპანეთის ჩემპიონატი მოიგო<br>&nbsp;&nbsp; 1948 და 1949 წლებში კატალონიელებმა ეს წარმატება გაიმეორეს და აშკარა გახდა რომ კლუბი კვლავ ფეხზე დადგა.ამ დროისათვის 50 წლის ”ბარსელონა” კატალონიის 21,ესპანეთის 4 გზის და ესპანეთის თასის 9<br>გზის ჩემპიონი გახდა<br><br><b>საერთაშორისო აღიარება</b><br><br>&nbsp;&nbsp; 1950 წელს ”ბარსელონაში” ლადისლაო კუბალის მოსვლით კლუბის ისტორიაში ახალი ერა დაიწყო.შემდეგი სამი წლის განმავლობაში ლურ-ბროწეულისფერებიანმა ორჯერ ესპანეთის ჩემპონატი სამჯერ კი თასი მოიგეს<br>&nbsp;&nbsp; 1953 წლის სეზონის ბოლოს ”ბარსელონამ” არგენტინელი ვარსკვლავის ალფრედო დი სტეფანოსათვის ბრძოლა მადრიდის”რეალ”-თან წააგო,რასაც ქომაგთა უკმაყოფილობა<br>&nbsp;&nbsp; <b><i>და</i></b> კლუბის პრეზიდენტის ენრიკ მარტი კარეტოს გადადგომა მოჰყვა.მისმა მემკვიდრემ ფრანსისკ მირო-სანსმა მთავარ მიზნად ახალი სტადიონის მშენებლობა დაისახა<br>&nbsp;&nbsp; <b><u>და</u></b> აი 1957 წლის 24 სეკტემბერს გაიხსნა ”ბარსას” ამღამინდელი სტადიონი ”კამპ ნოუ” რომელიც თავდაპირველად 90 ათას მაყურებელს იტევდა.მისი გახსნის მათჩძე ”ბარსელონამ” პოლონური ”ლეგია”<br>ანგარიშით 4:2 დაამარცხა.ხოლო კატალონიელთა პარაგვაელი ლეგიონერი უელოხიო მარტინესი ახალ სტადიონზე პირველი გოლის ავტორი გახდა.მის გარდა მაშინდელი ”ბარსას” ღირსებას იცავდნენ კოჩიში,ციბორი<br>ევარისტო,კუბალა,სუერისი მწვრთნელი კი ლეგენდარული ელენიო ერერა გახლდათ.<br>1958 წელს ”ბარსელონამ” თავისი პირველი საერთაშორისო ტურნირი -ბაზრპბათა თასი- მოიგოორი წლის შემდეგ კი ეს წარმატება კიდევ ერთზელ გაიმეორა<br>&nbsp;&nbsp; 60-იანი წლების დასაწყისი კლუბისთვის ერთობ წარუმატებლი აღმოჩნდა.”ბარსამ” 1966 წლამდე ვერც ერთი ტიტულის მოგება ვერ შესძლო.მანამ სანამ ბაზრობათა თასზე<br>რომელსაც უკვე უეფას თასი ერქვა არ გაიმარჯვა (ესპანურ ფინალში მან სარაგოსა დაამარცხა).</span><br><img src="http://www.uefa.com/MultimediaFiles/Photo/uefa/UEFAMedia/81395_351X180.jpg" alt="user posted image" border="0"><br><b><br>კრუიფის დიდი ბარსა</b><br><br><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; 1973 წელს ”ბარსელონაში” ”მფრინავი ჰოლანდიელი” იოჰან კრუიფი მოვიდა რომელიც ”ბარსას” ისტორიაში ერთ-ერთი უდიდესი ფიგურა გახდა.<br>&nbsp;&nbsp; 1974 წელს კლუბის 75 წლის იუბილეზე ”ბარსამ” უკანასკნელი 14 წლის განმავლობაში პირველად მოიგო ესპანეთის ჩემპიონატი.კრუიფს კი ოქროს ბურთი გადაეცა<br>&nbsp;&nbsp; 1979 წელს კატალონიელებმა თასების თასის ფინალში დიუსელდორფის ”ფორტუნას” სძლიეს .ეს წარმატება ბარსელონამ სამი წლის შემდეგაც გაიმეორა<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">რ</font></b></i>ოცა ფინალში ლიეჟის ”სტანდარტი” დაამარცხა.იმავე 1982 წელს როდესაც ”კამპ ნოუს” იოანე პავლე მეორე ეწვია კლუბის საპატიო წევრი გახდა.გუნდში<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">კ</font></b></i>ი დიეგო მარადონა ჩაირიცხა.ბარსელონა თასების მფლობელთა თასზე შემდგომ პერიოდშიც წარმატებით ასპარეზობდა.1989 წელს ფინალში გენუის ”სამპდორიას” ძლევით<br><i><b><font color="#ff0000">&nbsp;&nbsp; ლ</font></b></i>ურჯ-ბროწეულისფერებმა თასების თასის მესამედ მოპოვება შეძლეს.1991 წელს კი ამავე ტურნირზე ფინალში ”მანჩესტერ იუნაიტედთან” დამარცხდნენ.<br>&nbsp;&nbsp; <font color="#ff0000"><i><b>თ</b></i></font>ავის ისტორიაში ერთადერთი ჩემპიონთა თასი ”ბარსელონამ” 1992 წელს მოიგო.20 მაისს ლეგენდარულ ”უიმბლიზე” გამართული ფინალის 112 წუთზე<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">რ</font></b></i>ოლანდ კუმანის ყუმბარისეული დარტყმის წყალობით კრუფის გუნდმა სვენ იორან ერიქსონის მშვენიერი ”სამპდორია” დაამარცხა იმ დროს ბარსელონას<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">ღ</font></b></i>ირსებას იცავდნენ:სუბისარეტა,ფერერი,ნანდო,გუარდიოლა,კუმანი, ჰანს კარლოსი,ბაკერო,სალინასი,სტოიჩკოვი,მიქაელ ლაუდრუპი.<br>იქამდე ყველაზე პრესტიჟულ საკლუბო ტურნირის ფინალში ”ბარსელონა” ორჯერ გავიდა მაგრამ 1961 წელს ლისაბონის ”ბენფიიკასთავნ” 2:3 ხოლო 1961 წელს ბუქარესტის<br>&nbsp;&nbsp; <i><b>”ს</b></i>ტიაუასთან”” დამარცხდა. 1994 წელს ”ბარსამ” ჩემპიონთა ლიგის ფინალში კვლავ მოუწია თამაში მაგრამ ”მილანთან” 0:4 განადგურდა.<br>საერთოდ 90-იანი წლების პირველი ნახევარი ”ბარსელნას” ისტორიაში აპოგეად შეიძლება ჩაითვალოს და ეს პერიოდი მთლიანად იოჰან კრუფის ხელს უკავშირდება მარტო ის რად ღირს რომ მისი ხელმზღვანელობით<br>&nbsp;&nbsp; 199101994 წლებში”ბარსამ” ზედიზედ ოთხჯერ მოიგო ესპანეთის ჩემპიონატი. თანაც 1993 წელს ”კამპ ნოუზე” მადრიდის რეალთან თამაშისას ქვა ქვაზე არ დატოვა<br>და 5:0 ნოლი გაანადგურა სამეფო გუნდი(რომარიომ ჰეტ-ტრიკი შეასრულა) </span><br>&nbsp;<img src="http://images.fcupdate.net/news/5975.jpg" alt="user posted image" border="0"><br><br><span style="font-size: 10pt;">2006 წელს გუნდმა მეორედ მოიგო ჩემპიონთა ლიგის თასი და კვლავ გახდა ესპანეთის ჩემპიონატის გამარჯვებული .<br><br><u><b>ბარსელონას სტადიონები</b></u></span><br><br>„Bananova Velodrome"<br><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">პ</font></b></i>ირველი ისტორიული მატჩი ბარსელონამ ჩაატარა 1899 წელს თაგვების მიერ გადათხრილ მინდორზე  „Bananova Velodrome" - ზე. მასპინძლები ეთამაშებოდნენ კატალონიაში მცხოვრებ ინგლისელი ემიგრანტების გუნდს. ბარსელონა კაპიტნის სამკლაურით გამოიყვანა გუნდის დამაარსებელმა და ლეგენდამ ხუან გამპერმა მოედნის საფარი იყო განადგურებული, ვინაიდან იქ თამაშობდა და ვარჯიშობდა უამრავი გუნდი, მათ შორის ბარსას უმთავრესი კონკურენტი „ელ-კატალა"<br>„Casanova"<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">ს</font></b></i>წორედ ამიტომაც ერთი წლის შემდეგ ბარსამ დაიწყო თავისი თამაშების გამართვა სასტუმრო კაზანოვას გვერდით არსებულ მოედანზე. აღნიშნული მოედნის საზეიმო გახსნა მოხდა 1900 წელს მატჩით ბარსელონა - ესპანეთი 0:0. ადგილობრივ პრესაზე დაყრდნობით თამაშს ესწრებოდა იმ დროისთვის გიგანტური აუდიტორია ( რაოდენობა 4000 ადამიანი)<br>„Carretera D hora"<br>&nbsp;&nbsp; <i><b><font color="#ff0000">ე</font></b></i>რთი წლის შემდეგ გუნდმა ისევ გამოიცვალა ადგილსამყოფელი და გადავიდა Carretera D hora - ზე. გახსნით თამაშში ბარსელონამ დაამარცხა ინგლისელ მეზღვაურთა გუნდი. იმ თამაშში ჰეთ-თრიკი შეასრულა ხუან გამპერმა .<br>„Carrer Mutaner" , „L'Escopidora"<br>&nbsp;&nbsp; 1905-1909 წლებში ბარსელონა თამაშებს ატარებდა Carrer Mutaner -ზე. გუნდს მაშინ ჰქონდა ყველაზე რთული პერიოდი და იდგა გაბანკროტების საშიშროების ქვეშ. თუმცა გამპერის მიერ გაწეული ტიტანური შრომის შედეგად ბარსელონა გადარჩა. ამ დროისთვის გუნდმა Carrer Mutaner არენდის წესით მიაქირავა „ესპანიოლს" და თვითონ გადაბარგდა Carrer Paris -ზე (პარიზის ქუჩა). ახალი სტადიონი იყო საუკეთესო მათ შორის, სადაც ბარსელონა უთამაშია. მას შეარქვეს მეტსახელი „L'Escopidora". აქ იყო ორ იარუსიანი ხის ტრიბუნა, რითაც ესპანეთში ვერც ერთი გუნდი ვერ დაიკვეხნიდა. ასევე მოედანზე იყო დამონტაჟებული პირველი ხელოვნური განათება. თუმცა დროის მცირე მონაკვეთში ეს სტადიონიც ვეღარ აკმაყოფილებდა მოთხოვნებს, ვინაიდან ტევადობა იყო მხოლოდ 6 000, ხოლო თამაშებზე დასწრების მსურველები კი ბევრად მეტი.<br>„ Les Corts „<br>&nbsp;&nbsp; 1922 წელს კლუბმა ააშენა ახალი სტადიონი „ Les Corts „, რომელიც იტევდა უკვე 30 000 მაყურებელს. „ Les Corts „ -მა რამოდენიმეჯერ განიცადა რეკონსტრუქცია, ვინაიდან მაყურებელთა რიცხვი სულ უფრო და უფრო იზრდებოდა. 1945 წელს ჩატარებული ბოლო სარემონტო სამუშაოების შემდეგ სტადიონის ტევადობა გაიზარდა 60 000 - მდე. ეს იყო მაქსიმუმი, რასაც მიაღწიეს არქიტექორებმა. 1957 წლის 24 სექტემბერს გაიხსნა „კამპ ნოუ" და ძველი „ Les Corts „ გადაეცა საბავშვო და ახალგაზრდულ გუნდებს.<br></span><br>"Camp Nou”<br><br><img src="http://www.fira-palace.com/content/imgsbk/tops/SPECIAL%20FC%20BARCELONA.jpg" alt="user posted image" border="0"><br><br><span style="font-size: 10pt;">„კამპ ნოუ" --- კატალონიური უშრეტი ნაციონალიზმის კერა!<br>„კამპ ნოუ" (ბარსელონა, კატალონია)<br>ტევადობა : 112 000 მაყურებელი<br>გახსნის თარიღი: 1957 წელი<br>მოედნის ფართობი: 107x72<br> „ზევით და ზევით, მეტი და მეტი" - ასეთი იყო დევიზი ბარსელონაში გრანდიოზული სტადიონის „კამპ ნოუ" - ს (თარგმანში „ახალი მიწა") მშენებლობის დროს, რომელიც გაიხსნა 1957 წლის 24 სექტემბერს და კლუბის ხელმძღვანელობას დაუჯდა 66 მილიონი პესეტა. დღევანდელი დღისთვის ეს არის ყველაზე დიდი სტადიონი ევროპაში. სწორედ 1957 წელს გადმოვიდა ბარსელონა თავისი ძველი „Les Corts" - დან ახალ სტადიონზე. გახსნით მატჩში ბარსელონამ დაამარცხა ვარშავის ლეგია და პირველი გოლი „ახალ მიწაზე" გაიტანა ბარსას პარაგვაელმა ლეგიონერმა მარტინესმა. უკვე იმდროისთვის გუნდის ხელმძღვანელობა ფიქრობდა ტევადობის გაზრდას 150 000 - მდე. 1971 წელს „კამპ ნოუ" - ზე გაიხსნა სპორტული დარბაზი, სადაც იყვნენ კალათბურთის, ფრენბურთის და ხელბურთის გუნდები. ასევე სპორტული დარბაზის გვერდით იყო ყინულის მოედანი, რომელზეც იმართებოდა ტურნირები ჰოკეიში. ძირითადი მოედანის გასწვრივ განლაგებულია მომცრო მოედანი. იქ მოხვედრა შესაძლებელია დახურული გადასასვლელით. აღნიშნული სტადიონი გაიხსნა 1982 წელს და სახელად დაერქვა „მინი-ესტადა" (თარგმანში „პატარა სტადიონი). „მინი ესტადა" - ზე ვარჯიშობენ და მართავენ თავიანთ შეხვედრებს „ბარსელონა B" და ბარსას მოყვარულთა გუნდები. „კამპ ნოუ" -ს პირველი სერიოზული რეკონსტრუქცია ჩატარდა 1980-1982 წლებში და მას დაემატა ტრიბუნების მესამე იარუსი, რის შემდეგაც ტევადება გაიზარდა 120 000 - მდე. პირველი მატჩი სახეცვლილ სტადიონზე იყო ბელგია - არგენტინა (1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის გახსნის მატჩი)!<br> „კამპ ნოუ" - ს მორიგი რეკონსტრუქცია მოხდა 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიადისთვის. სტადიონს დაამატეს კიდევ 10 000 ადგილი. 2001 წლისთვის „კამპ ნოუ" უკვე იტევდა 112 ათას მაყურებელს. <br>ბარსას დღევანდელ ხელმძღვანელობას ასევე ჩაფიქრებული აქვს სტადიონის რეკონსტრუქცია და რამოდენიმე წელში ვიხილავთ ახალ, ულტრათანამედროვე „კამპ ნოუ" - ს!!!<br></span><br><span style="font-size: 13pt; line-height: 100%;"> პრეზიდენტები </span><br><br><br> უოლტერ ვაილდი---------------------------11/1899 - 4/1901<br>ბარტემეო ტერადესი -----------------------4/1901 - 9/1902 <br>პოლ ჰაასი ------------------------------------9/1902 - 9/1903<br>არტურ უოიტი ------------------------------9/1903 - 10/1905<br>ხოსეპ სოლერი ------------------------------10/1905 - 10/1906<br>ჟული მარიალი ------------------------------10/1906 - 11/1908<br>ვისენს რეიგი --------------------------------11/1908 - 12/1908<br>ჰანს გამპერი ---------------------------------1908-1925<br>ოტო მელინი ---------------------------------10/1909 - 11/1910<br>ფრანსესკ დე მოხო ---------------------------6/1913 - 6/1914<br>ხოაკიმ პერეს დე ვარგასი -------------------1914-1915<br>ალვარ პრესტა --------------------------------6/1914 - 6/1915<br>რაფაელ ლოპარტი ---------------------------6/1915 - 6/1916<br>გასპარ როსესი --------------------------------1916-1917/1920-1921/1930-1931<br>რიკარდ გრაელსი -----------------------------6/1919 - 6/1920<br>ენრიკ კარდონა --------------------------------6/1923 - 6/1924<br>არკადი ბალაგერი ----------------------------12/1925 - 3/1929<br>ტომას როსესი ---------------------------------3/1929 - 6/1930<br>ანტონი ოლივერი -----------------------------10/1931 - 12/1931<br>ჟოან კომა ---------------------------------------12/1931 - 7/1934<br>ესტევე სალა ------------------------------------1934 - 7/1935<br>ხოსეპ სუნიოლი -------------------------------7/1935 - 8/1936<br>მმართველი კომიტეტი ------------------------1936-1939<br> ხოან სოლერი ----------------------------------5/1939 - 3/1940<br>ენრიკე პინეირო --------------------------------8/1942 - 8/1943<br>ხოსეპ ვიდალ-რიბასი -------------------------8/1943 - 9/1943<br>ხოსეპ ანტონი დე ალბერტი ------------------9/1943 - 9/1946<br>ხოსეპ ვენდრელი ------------------------------9/1943 - 9/1946<br>აუგუსტინ მონტალ გალობარტი ------------9/1946 - 7/1952<br>ენრიკ მარტი------------------------------------7/1952 - 12/1953<br>ფრანსესკ მირო სანსი -------------------------12/1953 - 6/1961<br>ენრიკ ლაუდეტი -------------------------------6/1961 - 1/1968<br>ნარსის დე კარერასი ---------------------------1/1968 - 12/1969<br>აუგუსტი მონტალ კოსტა ---------------------12/1969-12/1977<br>ხოსეპ ლუის ნუნიესი --------------------------7/1978-7/2000<br>ჟოან გასპარი ------------------------------------7/2000-2/2003<br>ენრიკ რეინა -------------------------------------2003<br>ჟოან ლაპორტა ----------------------------------6/2003-<br><br><img src="http://www.webdelcule.com/03-04/rijkaard1.jpg" alt="user posted image" border="0"><br><br><span style="font-size: 13pt; line-height: 100%;"> მწვრთნელები </span><br> ჯეკ გრინველი ----------------------------1917-1924, 1931-1933<br>ჯონ ბაროუ --------------------------------1917<br>ჟეჩა პოჟონი --------------------------------1924-1925<br>რალფ კირბი -------------------------------1925-1926<br>რომა ფორნსი ------------------------------1926-1929<br>ჯეკ დემბი ----------------------------------1926-1927, 1933-1934<br>ჯეიმს ბელამი ------------------------------1929-1931<br>ფრანც პლატკო -----------------------------1934-1935, 1955-56<br>პატრიკ ო’კონოლი -------------------------1935<br>ხოსეპ პლანასი -----------------------------1939-1940, 1940-1941<br>ხუან ხოსეპ ნოგუესი ----------------------1941-1944<br>რამონ გუსმანი -----------------------------1941-1942<br>ხოსეპ სამიტიერი --------------------------1944-1947<br>ენრიკე ფერნანდესი -----------------------1947-1950<br>რამონ ლორენსი ---------------------------1950<br>ფერდინანდ დაუჩიკი ---------------------1950-1954<br>სანდრო პუპო ------------------------------1954-1955<br>დომენეკ ბალმანია -------------------------1956-1958<br>ელენიო ერერა ------------------------------1958-60, 1980 -1981<br>ენრიკ რაბასა --------------------------------1959-60<br>ენრიკე ორიოზოლა -------------------------1960-1961<br>ლიუბიშა ბროჩიჩი --------------------------1960-1961<br>ლუის მირო ----------------------------------1961-1962<br>ლადისლაო კუბალა -------------------------1962-1963, 1980<br> ხოსეპ გინსალვო -----------------------------1962-1963<br>სეზარ როდრიგესი ---------------------------1963-1964, 1964-1965<br>ვისენს სასოტი --------------------------------1964-1965<br>როკე ოლსენი ---------------------------------1965-67<br>სალვადორ არტიგასი ------------------------1967-1969<br>ჟოსეპ სეგუერი --------------------------------1969-1970<br>ვიკ ბუკინგემი ---------------------------------1969-1971<br>რინუს მიხელსი -------------------------------1971-1975, 1976-1978<br>ჰენეს ვეისველერი -----------------------------1975-1976<br>ლორენო რუისი --------------------------------1975-1976<br>ლუსიენ მიულერი -----------------------------1978-1979<br>იოაკიმ რიფე ------------------------------------1978-1979<br>უდო ლატეკი -----------------------------------1981-1982, 1982-83<br>ხოსე ლუის რომერო ---------------------------1982-1983<br>სეზარ ლუის მენოტი --------------------------1982-1983, 1983-84<br>ტერი ვენეიბლსი -------------------------------1984-1987<br>ლუის არაგონესი -------------------------------1987-1988<br>კარლოს რექსაჩი--------------------------------1987-1988, 1990-91, 1995-1996, 2001-2002<br> იოჰან კრუიფი ---------------------------------1988-1996<br>ბობი რობსონი ---------------------------------1996-1997 <br>ლორენსო სერა ფერერი -----------------------2000-2001<br>ლუი ვან გაალი --------------------------------1997-2001, 2002-03<br>რადომირ ანტიჩი ------------------------------2003<br>ფრენკ რაიკაარდი- ----------------------------2003-...<br><br><br><br><span style="font-size: 13pt; line-height: 100%;"> ტიტულები </span><br><br> ესპანეთის ჩემპიონი: 18<br>1929, 1945, 1948, 1949, 1952, 1953, 1959, 1960, 1974, 1985, 1991, 1992, 1993, 1994, 1998, 1999, 2005, 2006<br>ესპანეთის თასის მფლობელი: 24<br>1910, 1912, 1913, 1920, 1922, 1925, 1926, 1928, 1942, 1951, 1952, 1953, 1957, 1959, 1963, 1968, 1971, 1978, 1981, 1983, 1988, 1990, 1997, 1998<br>ესპანეთის სუპერთასის მფლობელი: 7<br>1983, 1991, 1992, 1994, 1996, 2005, 2006<br>ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული: 2<br>1992, 2006<br>თასების თასის მფლობელი: 4<br>1979, 1982, 1989, 1997<br>უეფას თასის მფლობელი: 3<br>1958, 1960, 1966<br>ევროპის სუპერ თასის მფლობელი: 2<br>1992, 1997<br>კატალონიის ჩემპიონი: 22<br>1902, 1905, 1909, 1910, 1911, 1913, 1916, 1919, 1920, 1921, 1922, 1924, 1925, 1926, 1927, 1928, 1930, 1931, 1932, 1935, 1936, 1938<br>კატალონიის თასის მფლობელი: 6<br>1991, 1993, 2000, 2004, 2005, 2007<br> https://backs.do.am/blog/f_c_barcelona/2010-03-01-30 World CLUBs DELGADO https://backs.do.am/blog/f_c_barcelona/2010-03-01-30 Mon, 01 Mar 2010 12:04:14 GMT <div align="center"><a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img alt="" src="../realhistory.jpg" width="512" height="512"></a><br></div><p><span style="font-size: 10pt;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&n... <div align="center"><a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img alt="" src="../realhistory.jpg" width="512" height="512"></a><br></div><p><span style="font-size: 10pt;"><i>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </i></span><span style="font-size: 10pt;"><i><span style="font-size: 8pt; color: rgb(255, 0, 0);"><b>ინფორმაციის წყარო : </b></span></i></span><a href="http://www.ucnauri.com"><b><font color="#ff0000"><i>www.ucnauri.com</i></font></b></a><br><span style="font-size: 10pt;"><i>საერთოდ&nbsp;ვისაც&nbsp;კი&nbsp;სიტყვა&nbsp;ფეხბურთი&nbsp;გაუგონია&nbsp;და&nbsp;აზრზეა&nbsp;ამ&nbsp;სპორტზე&nbsp;ყველამ&nbsp;იცის&nbsp;კლუბი,&nbsp;რომელიც&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="font-size: 8pt; color: rgb(255, 0, 0);"> <b></b></span></i><i startcont="this"><br> მსოფლიოს&nbsp;აზანზარებს&nbsp;და ყველაზე ტიტულოვანია. ის აღიარეს მე-20 საუკუნის საუკეთესო კლუბად</i><span style="font-size: 10pt;" id="more-12748"></span></span></p> <p><u><span style="font-size: 10pt;">მადრიდის რეალის ისტორია</span></u></p> <p><span style="font-size: 10pt;">სრული სახელწოდება: <span style="font-size: 8pt; color: rgb(255, 0, 0);"><i>Real Madrid Club de Fútbol</i></span><br> მეტსახელები: Los Blancos, Los Merengues, Los Galacticos<br> დაარსების წელი: 1902<br> სათამაშო მოედანი: Santiago Bernabeu<br> ტევადობა: 80354 მაყურებელი<br> მისამართი: Concha Espina s/n 28036 Madrid</span></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: rgb(0, 0, 0);"> </span><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><i>მ</i></span></b>დინარე მანსანარესის სანაპირო, პრადოდან მომავალი გზა პუერტო დე იეროს სახელით ცნობილი ადგილი, მონკოლოა… გასული საუკუნის დასაწყისში, ვილია დე ოსოს ნებისმიერი თავისუფალი ტერიტორია შეიძლებოდა იმპროვიზირებულ მოედნად ქცეულიყო, სადაც ფეხბურთის მოყვარულები ბურთს დიდი ემოციით, თავდაუზოგავად დასდევდნენ. სწორედ აქ გამართული შეხვედრები იქცა კასტილიური ფეხბურთის განვითარების საფუძვლად. 1897 წელს მარდრიდის ერთერთი უნივერსიტეტის პროფესორებმა და სტუენტებმა ჩაუყარეს საფუძველი კლუბ "F.C Sky”(Football club Sky), რომელიც საფეხბურთო კლუბ, "მადრიდის” წინამორბედად ითვლება, თუმცა ამ უკნასკნელის დაარსების ოფიციალურ თარიღად, 1902 წელს მიიჩნევენ. ეს გახლდათ ფუნდამენტი, რომლის ავტორებიც პადროსი, პალასიოსი, გოროსტისაგა, მენდია, ბარელა და ნეირა იყვნენ. გავა წლები და უკვე "სამეფო კლუბად” წოდებული "რეალი” ყველაზე მაღალ საფეხბურთო მწვერვალებს დაიპყრობს, მილიონობით ქომაგს გაიჩენს და უკვე მე-20 საუკუნის მიწურულს, ყველაზე ტიტულოვან ევროპულ გრანდად იქცევა.<br> 1902 წლის 6 მარტს, ფეხბურთის ქომაგთა ჯგუფმა მადრიდ Football Club დაარსა. გუნდის მმართველობის პირველი თავკაცი, ხუან პადროს რუბიო იყო. მისი ხელმძღვანელობით, მმართველობამ გუნდის ფორმად თეთრი მაისური და ტრუსი, ცისფერი წინდები და კეპი აირჩია. აგრეთვე იმ პერიოდში დამტკიცდა, რომ კლუბის ემბლემა იასამნისფერი ზოლით უნდა ყოფილიყო შემკული.<br> უკვე 9 მარტს, მადრიდ F.C თავისი პირველი თამაში ჩაატარა, თანაც ერთმანეთს მადრიდელთა ორი გუნდი ეთამაშებოდა, რათა მისი საბოლოო შემადგენლობა. ეს ისტორიული შეხვედრა ლაზა დე თოროს-ზე შედგა და ცისფერებმა წითლები ანგარიშით 1-0 დაამარცხეს. მატჩიდან სულ რაღაც 13 დღეში, გამოცემა ერალდო დელ სპორტმა გამოაქვეყნა სტატია ფეხბურთის განვითარების შესახებ. მისი ავტორი ინგლისელი არტურ ჯონსონი იყო, რომელიც მადრიდელთა პირველი მწვრთნელი გახდა. იმჟამინდელ ფეხბურთში გამეფებული ანარქიის ფონზე, ჯონსონმა, ახლადშექმნილ გუნდში გარკვეული წესრიგის დამყარება შეძლო.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b><i><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ა</span></i></b>ლბათ, მადრიდის "რეალის” ზოგიერთმა ქომაგმა არც კი იცის, რომ გუნდმა, თავის მომავალ პრინციპულ მეტოქესთან, კატალონიურ "ბარსელონასთან” პირველი შეხვედრა ჯერ კიდევ 1902 წლის 13 მაისს ჩაატარა. მაშინ, "ბარსას” რიგებში არაერთი უცხოელი ფეხბურთელი თამაშობდა. ამიტომ, კატალონიელებს გამარჯვება არ გასჭირვებიათ(3-1). ამ მარცხის შემდეგ, მადრიდელთათვის დამამშვიდებელ გარემოებად ასევე კატალონიურ "ესპანიოლთან” გამართული მატჩი იქცა, რომელიც "რეალის” მოგებით დასრულდა(3-2). გამარჯვებისთვის კლუბს თასი, Copa De La Grand Pena გადაეცა. ეს, "მადრიდის” პირველი ჯილდო იყო. ორი წლის შემდეგ, "მადრიდი” "მოდერნოსთან”, "ამიკალესთან”(რომელშიც ფრანგი ფეხბურთელები თამაშობდნენ) და "მონკოლოასთან” გაერთიანდა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <i><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><b>დ</b></span></i>ედაქალაქელებმა ესპანეთის ჩემპიონის ტიტული პირველად 1905 წლის 18 აპრილს მოიპოვეს, როდესაც გადამწყვეტ მატჩში პრასტას მიერ გატანილი ერთადერთი გოლის წყალობით, ბილბაოს "ატლეტიკი” დაამარცხეს. მანამდე კი პირველი დერბიც შედგა: "ატლეტიკოსა” და "მადრიდის” დაპირისპირება ფრედ, 1-1 დასრულდა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b><i><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1</span></i></b>9<i><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">1</span></b></i>2 წლის 31 ოქტომბერი "მადრიდისთავის” მნიშვნელოვანი მოვლენით აღინიშნა. კლუბმა მოედანი ო’დონელ -ი იქირავა. იმავე სეზონში "მადრიდში” ახალგაზრდა სანტიაგო ბერნაბეუს დებიუტი შედგა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <i><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">კ</span></b></i>ლუბისთვის კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი თარიღი გახლავთ 1920 წლის 29 ივნისი. ამ დღეს, ესპანეთის მონარქმა "მადრიდს” სამეფო ტიტული უბოძა. იმ პერიოდიდან გუნდი მადრიდის "რეალად” იწოდება. სამი წლის შემდეგ, "რეალი” ო’დონელ-იდან "სიუდად ლინეალზე” გადავიდა, რომელიც 8000 მაყურებელს იტევდა. "სამეფო კლუბელთათვის” გახსნის მატჩიც წარმატებული აღმოჩნდა: "რეალმა” "ირუნი” 2-0 დაამარცხა. იმავე წელს, მეზობელმა "ატლეტიკომ” საკუთარი სტადიონი "მეტროპოლიტანო” აიშენა. ამიტომ, ესპანეთის საფეხბურთო დედაქალაქმა ბილბაოდან მადრიდში გადაინაცვლა. აღსანიშნავია ისიც, რომ "რეალი” "სიუადად ლინეალზე” დიდხანს არ დარჩენილა. 1924 წლის 17 მაისს, არქიტექტორ ხოსე მარია კასტელის მიერ აშენებულ Chamartin-ზე(რომელიც 15000 მაყურებელს იტევდა), გუნდმა თავისი პირველი მატჩი "ნიუკასლთან” გამართა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><i><b>40</b></i></span>-იან წლებში, "მადრიდმა”(რესპუბლიკური მმართველობის დამყარების გამო, კლუბმა სამეფო ტიტული და სახელწოდება "რეალი” 1931 წლიდან ხმარებიდან ამოიღო) თავისი სოციალური, მორალური და სპორტული რეკონსტრუქცია დაიწყო. ამ საქმეს ადოლფო მელენდესი, პედრო პარახესი, ანტონიო სანტოს პერალბა, ლუის ურკიხო და ყოფილი მოთამაშე, სანტიაგო ბერნაბეუ ჩაუდგნენ სათავეში. გაგიკვირდებათ, მაგრამ 1943 წლის 13 ივნისს, მაშინ, როდესაც მეორე მსოფლიო ომი გადამწყვეტ ფაზაში იყო შესული და როგორც იტყვიან, ბებერ კონტიტენტზე "მუზები დუმდნენ”, ესპანეთის თასის გათამშების მეორე ნახევარფინალურ მატჩში<span style="font-size: 12pt;"><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">(პირველი შეხვედრა "მადრიდმა” "ბარსელონასთან” 0-3 დათმო) დედაქალაქელებმა კატალონიელებს <u><i>11-1</i></u> მოუგეს.</span></b></span> იმავე წლის 15 სექტემბერს კი, სანტიაგო ბერნაბეუ ერთხმად აირჩიეს კლუბის კლუბის პრეზიდენტად. გადაჭარბებული ნამდვილად არ იქნება, თუ ვიტყვით, რომ ამ მომენტიდან, "მადრიდის” ისტორიაში ახალი ერა დაიწყო. სწორედ ბერნაბეუს გაპრეზიდენტების შემდეგ, კონკრეტულად კი, 1944 წლის 27 ოქტომბერს, "რეალის” საშინაო არენის მშენებლობა დაიწყო. "სანტიაგო ბერნაბეუ” ოფიციალურად 1947 წლის 14 სექტემებრს გაიხსნა("რეალი” – "ბელენენსეში” 3-1). მას შემდეგ, იგი მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე შთამბეჭდავ სტადიონად ითვლება. თავად ბერნაბეუს კი, კლუბში გაწეული უდიდესი შრომისთვის, მოგვიანებით "საპატიო და დამსახურებული პრეზიდენტის” წოდება მიენიჭა.</span></p> <p><span style="font-size: 10pt;">დონ სანტიაგო ბერნაბეუ იესტე</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://i079.radikal.ru/0909/83/7adbbbb15d44.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ფ</span></b></i>ეხბურთის ქომაგებს კარგად მოეხსებათ, რომ მადრიდის "რეალმა” ყველაზე დიდ წარმატებებს, სწორედ გასული საუკუნის 50-იან წლებში მიაღწია. იმხანად, გუნდის შემადგენლობაში აღმოჩნდნენ ისეთი დიდოსტატები, როგორებიც დი სტეფანო, რიალი, ხენტო, რაიმონ კოპა, მარკინტოსი, სანტამარია, პუშკაში, სარაგა და დელ სოლი იყვნენ. მათი მონაწილეობით "რეალმა” ეროვნულ თუ საერთაშორისო ასპარეზზე არაერთი ტიტული დაისაკუთრა.<br> მოგეხსებათ, 1955 წელს სტარტი აიღო ევროპის ჩემპიონთა თასის(შემდგომში ჩემპიონთა ლიგა) პირველმა გათამაშებამ, რაშიც დიდი წვლილი მიუძღვის სანტიაგო ბერნაბეუს. ტურნირის ფინალში, მადრიდელებმა ფრანგული "რეიმსი” დაამარცხეს და ყველაზე პრესტიჟული ევროტურნირის პირველი გამარჯვებულები გახდნენ. მას შემდეგ, "სამეფო კლუბმა” ჩემპიონთა თასი კიდევ ზედიზედ ოთხჯერ მოიგო.</span></p> <p><span style="font-size: 10pt;">ალფრედო დი სტეფანო</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://s51.radikal.ru/i131/0909/df/64d66f1cc169.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">ფერენც პუშკაში</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://s50.radikal.ru/i128/0909/17/868bc4af09c3.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">რაიმონ კოპა</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://s60.radikal.ru/i170/0909/0f/91111644123f.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><b>ძ</b></span></i>ლევამოსილ სვლას, "რეალი” 60-იან წლებშიც განაგრძობდა. თამაშის ულამაზესი სტილის გამო, რომელსაც, მთელი მსოფლიოს მასშტაბით, მილიონობით ქომაგი აღტაცებაში მოჰყავდა, გუნდს ფეხბურთის სპეციალისტები და მიმომხილველები "მადრიდულ ორკესტად” მოიხსენიებდნენ. იმხანად მის შემადგენლობას მეკარე ვისენტე, დიდი, ფელო, ატენსა, ლესმესი, ბარასალუსი, პანტალეონი და შვედი ფებურთელი სიმონსონი შეემატნენ.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1966 წელს, ევროპის ჩემპიონთა თასი მადრიდელებმა მეექვსედ მოიგეს, რის შემდეგაც, ამ ტურნირზე, წლების განმავლობაში წარმატებას ვეღარ აღწევდნენ. სამაგიეროდ, "რეალი” გამარჯვებას გამარჯვებაზე ზეიმობდა ეროვნულ სარბიელზე. მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა მთავარი მწვრთნელის პოსტზე იუგოსლავიელი სპეციალისტის, მილიან მილიანიჩის დანიშვნა, რომელმაც შემადგენლობაში პაულ ბრაიტნერი, რობერტო მარტინესი, ხავიერ ურია და კანტერას სამი აღზრდილი: კამაჩო, ვიქტორი და ერედია მიიყვანა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1978 წლის 2 ივნისს, სანტიაგო ბერნბაეუ გარდაიცვალა, რომელიც 35 წლის განმავლობაში მართავდა კლუბს. ლეგენდალური პრეზიდენტის ხსოვნის უკვდავსაყოფად, 1979 წლიდან ყოველწლიურად იმართება "სანტიაგო ბერნაბეუს სახელობის თასის” გათამაშება, რომელშიც "რეალიც” მონაწილეობს.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 80-ან წლებში, "სამეფო კლუბის” ღირსებას ისეთი ცნობილი ფეხბურთელები იცავდნენ, როგორებიც კამაჩო, სანტილიანა, ხუანიტო, უგო სანჩესი, რაფაელ გორდილიო, ანტონიო მაკედა, ფრანსისკო ბუიო, მიჩელი, პარდესა, მარტინ ვასკესი, მანუელ სანჩისი, ბერნდ შუსტერი და ემილიო ბუტრაგენიო იყვნენ. 1989-1990 წლების სეზონში, "რეალმა” თავისი ერთერთი ყველაზე დიდი რეკორდი დაამყარა, როდესაც ესპანეთის ჩემპიონატში 107 გოლი გაიტანა. მათგან 38 უგო სანჩესის ანგარიშზე იყო.</span></p> <p><span style="font-size: 10pt;">უგო სანჩესი</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://s60.radikal.ru/i167/0909/c4/e6dec15f85a2.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">პაკო ბუიო</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://i068.radikal.ru/0909/b1/de655fc3448e.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">ემილიო ბუტრაგენიო</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://i043.radikal.ru/0909/0b/e052e4b6ea18.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">ბერნდ შუსტერი</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://s43.radikal.ru/i101/0909/34/09059171320d.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ა</span></b></i>სევე დიდოსტატები ასპარეზობდნენ "რეალის” მაისურით გასული საუკუნის ბოლო ათწლეულში, 90-იანი წლების მეორე ნახევრიდან მადრიდული გრანდი ნამდვილ "ოცნების გუნდად” იქცა. ეს არც იყო გასაკვირი, რადგან "სამეფო კლუბის” მაისური ისეთმა სუპერ-ვარსკვლავებმა მოირგეს, როგორებიც რაული, რობერტო კარლოსი, ლუიშ ფიგუ, ზინედინ ზიდანი, რონალდო და სხვები იყვნენ. მაშინ გამოჩნდა "რეალის” ძირითადი მეკარის ამპლუაში ახალგაზრდა იკერ კასილასი, ხოლო კაპიტნის სამკლავურს ღირსეულად ატარებდა გუნდის ერთერთი ცოცხალი ლეგენდა, ფერნანდო იერო.</span></p> <p><span style="font-size: 10pt;">ზინედინ ზიდანი</span><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://s54.radikal.ru/i143/0909/3e/9598415aca8b.jpg" alt=""></a></p> <p>ლუიშ ფიგუ<br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://i026.radikal.ru/0909/ab/198008eb120c.jpg" alt=""></a></p> <p>რონალდო<br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://i012.radikal.ru/0909/5f/a1474453aa8d.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><b>მე</b></span></i>-20 და 21-ე საუკუნების მიჯნაზე, "რეალმა” ყველაზე დიდ წარმატებებს ვისენტე დელ ბოსკეს(1999-2003) მწვრთნელობით მიაღწია. ამ პერიოდში, გუნდმა ორჯერ ესპანეთის ჩემპიონატში გაიმარჯვა, ორჯერაც ჩემპიონთა ლიგაში, ხოლო თითოჯერ ქვეყნის სუპერთასი, ევროპის სუპერთასი და საკონტინენტთაშორისო თასი მოიგო. ამის შემდეგ, მსოფლიო ვარსკვლავებით დაკომპლექტებულ გუნდს კრიზისის პერიოდი დაუდგა და მწვრთნელთა გაუთავებელი ცვლის მიუხედავად, ვერც ერთი ტურნირის მოგებას ვერ ახერხებდა.<br> უტიტულო პერიოდი 2006 წელს დასრულდა, როცა რეალის სათავეში ცნობილი იტალიელი სპეციალისტი ფაბიო კაპელო მოვიდა, რომელმაც რეალს პირველივე ჯერზე ესპანეთის ჩემპიონატი მოაგებინა. თუმცა ის ერთი სეზონის შემდეგ გაანთავისუფლეს და მის ნაცვლად გუნდს სათავეში გერმანელი სპეციალისტი ბერნდ შუსტერი ჩაუდგა.თუმცაღა არც მისი მწვრთნელობის პერიოდი გამოდგა დამაკმაყოფილებელი… რაც მისი გუნდიდად დათხოვნის მიზეზად იქცა, გერმანელის შემცვლელად კი ხუანდე რამოსი მოიყვანეს, რომელმაც 19მატჩიანი წაუგებელი სერია გამოაცხო პრიმერაში თუმცა ჩემპიონატის ბოლო ხუთ ტურში აშკარად სასირცხვილო მარცხების გამო იგი გუნდიდან დაითხოვეს. ამჟამად გუნდს წვრთნის ჩილელი სპეციალისტი მანუელ პელეგრინი</span></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ს</span></b></i>ანტიაგო ბერნაბეუ – სტადიონი, საფეხბურთო მექა, კორიდას მოედანი და ყველა მადრიდისტის თბილი სახლი, სადაც შეიძლება უდიდესი სიამოვნება მიიღო ჩვენი სამეფო გუნდის, მადრიდის ,,რეალის” მიერ დადგმული არაერთი სპექტაკლით. წელს ჩვენს სტადიონს 60 წელი შეუსრულდა, რომელსაც მრავალრიცხოვანი საფეხბურთო სამყარო (არამარტო მადრიდისტების) აღნიშნავს. ამ დროის მანძილზე იყო ბევრი გამარჯვება, სიხარული და იმედგაცრუებებიც, მაგრამ ,,რეალმა” შეინარჩუნა ის ტრადიცია, რაც მხოლოდ სამეფო გუნდს ეკადრება. მან შეინარჩუნა თავისი დამახასიათებელი მებრძოლი სული, რაშიც უდიდესი წვლილი გუნდის მე-12 მოთამაშემ შეიტანა. ეს მე-12 მადრიდისტი სწორედ რომ სანტიაგო ბერნაბეუა – Estadio Santiago Bernabeu .</span></p> <p><a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://i036.radikal.ru/0909/b5/4021cc2ac316.jpg" alt=""></a><br> <a href="http://www.radikal.ru/" target="_blank"><img src="http://i071.radikal.ru/0909/79/aee79932c260.jpg" alt=""></a></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">მ</span></b></i>აშ ასე, მოდით ვრცლად გავეცნოთ სანტიაგო ბერნაბეუს:<br> სანტიაგო ბერნაბეუს მშენებლობა 1944 წლის 27 ოქტომბერს დაიწყო (მანამადე მადრიდის ,,რეალის” სტადიონს Estadio Chamartнn-ი ეწოდებოდა) და დასრულდა 1947 წლის დეკემბერში. 1955 წლის 4 იანვარს სტადიონს სახელი შეეცვალა და ეწოდა Estadio Santiago Bernabйu კლუბის დიდებული პრეზიდენტის სანტიაგო ბერნაბეუს საპატივცემულოდ.<br> სტადიონის ტევადობა ხშირად იცვლებოდა. 1953 წელს გაფართოების შედეგად მან შეადგინა 120,000. ამ წლიდან მოყოლებული ბერნაბეუს ტევადობა მცირდებოდა მოდერნიზაციის გამო (1988/89 წლიდან უეფამ აკრძალა სტადიონებზე ფეხზე დასადგომი ადგილების არსებობა). სტადიონმა ბოლო ცვლილება (ადგილების რაოდენობის გაზრდა 5,000-ით) 2003 წელს განიცადა და მისმა დასაჯდომმა სკამების რაოდენობამ 80,500-ს მიაღწია. ინფორმაციისთვის: მომავლაში დაგეგმილია სტადიონზე ისეთი სახურავის მონტაჟი, რომელიც ავტომატურად დაიხურება ან გაიხსნება (ნამდვილად კარგი იქნება წვიმიანი ამინდების დროს).<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1943 წელს პრეზიდენტად არჩეულმა დონ სანტიაგო ბერნაბეუმ გადაწყვიტა, რომ ,,ჩამარტინის’’ სტადიონი არ იყო საკმარისად დიდი იმისათვის, რომ კლუბის ამბიციები ბოლომდე დაეკმაყოფილებინა. უნდა აშენებულიყო ახალი სტადიონი; და როგორც იქნა განხორციელდა დონ სანტიაგოს გეგმა და 1947 წლის 14 დეკემბერს გაიხსნა მადრიდის ,,რეალის’’ ახალი სტადიონი.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <i><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">მ</span></b></i>იუხედავად ამისა, ახალ სტადიონს სანტიაგო ბერნაბეუ მხოლოდ 8 წლის შემდეგ, 1955 წელს ეწოდა. პირველი შეხვედრა, რომელსაც ბერნაბეუმ უმასპინძლა გაიმართა ,,რეალს’’ და პორტუგალიურ ,,ბელენენსეს’’ შორის. აღნიშნული მატჩი, რა თქმა უნდა, ჩვენი გუნდის გამარჯვებით (3-1) დასრულდა. პირველი გოლი ამ სტადიონზე საბინო ბარინაგამ გაიტანა. ამ დროისთვის ბერნაბეუს ადგილების რაოდენობა 75,300 იყო.</span></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; 1992 წელს ბერნაბეუზე კიდევ ერთხელ გაიზარდა ადგილების რაოდენობა და გახდა 106,500. ამავე დროს სტადიონის გარე მხარეც შეიცვალა და ისეთი გახდა, როგორიც დღეს არის. (დაემატა ულამაზესი შესასვლელი კოშკები სტადიონის კუთხეებში). ამ ცვლილებით სანტიაგო ბერნაბეუმ დიდი კონკურენცია გაუწია მის უშუალო ,,მოსისხლე მტრის’’ სტადიონს (ყველანი მიხვდებით. ამ გუნდის სახელის დაწერა ჩემთვის წამებაა) ადგილების რაოდენობით, მაგრამ 1998/1999 წელს უეფამ მიიღო გადაწყვეტილება, რის შედეგადაც სტადიონის ყველა ფეხზე დასადგომი ადგილები დასაჯდომი სკამებით უნდა შეცვლილიყო. ცვლილების შედეგად სანტიაგო ბერნაბეუს რაოდენობა 74,300 გახდა.</span></p> <p><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; <i><b><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ა</span></b></i>მჟამად მიმდინარეობს სტადიონის რენოვაცია (განახლება), რომელიც გულშემატკივართა ადგილების რაოდენობას 80,000-მდე გაზრდის.<br> 2007 წლის 14 ნოემბერს ფიფამ სანტიაგო ბერნაბეუ დაასახელა, როგორც ელიტარული სტადიონი (5 ვარსკვლავი). ასე, რომ სტადიონს უფლება აქვს კიდევ ერთხელ უმასპინძლოს ევროპის ჩემპიონატის, უეფას ჩემპიონთა ლიგის და უეფას თასის ფინალებს.<br> შეგახსენებთ რომ 2010 წელს ჩემპიონთა ლიგის ფინალი სწორედ ბერნაბეუე გაიმართება</span></p> https://backs.do.am/blog/realmadrid/2010-03-01-29 World CLUBs DELGADO https://backs.do.am/blog/realmadrid/2010-03-01-29 Mon, 01 Mar 2010 11:45:56 GMT <div align="center"><span style="font-size: 8pt;"><img alt="" src="https://backs.do.am/chelsea-wallpapers-chelseafc-wallpapers-5.jpg" height="512" width="512"><br><br></span><div align="justify"><span style="font-size: 8pt;"><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <b><span style="font-size: 10pt;">დაარსება</span> </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-size: 10pt;"><b>1896</b> წელს ჰენრი ავგუსტუს 'გას' მირსმა, ბიზნესმენმა და საფეხბურთო ენთუზიასტმა ძ... <div align="center"><span style="font-size: 8pt;"><img alt="" src="https://backs.do.am/chelsea-wallpapers-chelseafc-wallpapers-5.jpg" height="512" width="512"><br><br></span><div align="justify"><span style="font-size: 8pt;"><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <b><span style="font-size: 10pt;">დაარსება</span> </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span style="font-size: 10pt;"><b>1896</b> წელს ჰენრი ავგუსტუს 'გას' მირსმა, ბიზნესმენმა და საფეხბურთო ენთუზიასტმა ძმასთან, ჯოზეფ მირსთან ერთად, დასავლეთ ლონდონში, კერძოდ ფულემში შეიძინა ლონდონის ათლეტიკური კლუბის მიერ დაარსებული სტადიონი საფეხბურთო მატჩების ჩასატარებლად. თავდაპირველად მირსებმა შესთავაზეს საფეხბურთო კლუბ ფულემს ჩაეტარებინა საშინაო თამაშები მაგრამ იჯარის პირობებზე ვერ მოხერხდა შეთანხმება კლუბის წარმომადგენლებთან. მირსები მოგვიანებით განიხილავდნენ სტადიონის მიყიდვას სარკინიგზო კომპანიისათვის, რომელსაც ესაჭიროებოდა ადგილი ქვანახშირის განთავსებისათვის. არსებობს ინფორმაცია რომ მირსები შეთანხმდნენ სტადიონის გაყიდვაზე და ბოლო მომენტში მათმა კოლეგამ, ბიზნესმენმა და საფეხბურთო კლუბის პროექტით დაინტერესებულმა ფრედ პარკერმა ურჩიათ საკუთარი საფეხბურთო კლუბის დაარსება. თავდაპირველად მირსები არ მოიხიბლნენ კლუბის დაარსების იდეით, პარკერთან საუბრის დასრულების შემდეგ მოულოდნელად მათმა შოტლანდიურმა ტერიერმა უკბინა ფრედს, რომელმაც მიუხედავად ძლიერი ტკივილსა და სისხლდენისა ნაკბენიდან ეს ინციდენტი არ შეიმჩნია. მირსებს მოეწონათ პარკერის რეაქცია, გადაჭრით უარი არ უთქვამთ და დათქვეს შეხვედრა მეორე დღეს პაბში მის წინადადებაზე უფრო ვრცლად საუბრისათვის.<br><br>სწორედ აქ იღებს სათავეს ჩელსის ისტორია. 1905 წლის 14 მარტს პაბში The Rising Sun მირსებმა საბოლოოდ მოიწონეს პარკერის წინადადება და აქვე განიხილეს კლუბისათვის რა სახელის შერჩევა აჯობებდა. მათ რამდენიმე ვარიანტი ჰქონდათ - 'საფეხბურთო კლუბი კენსინგტონი', 'საფეხბურთო კლუბი ლონდონი', 'საფეხბურთო კლუბი სტემფორდ ბრიჯი'. საბოლოოდ არჩევანი - Chelsea Football Club - 'საფეხბურთო კლუბ ჩელსი'-ზე შეჩერდა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <b>პირველი ნაბიჯები </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>ჩელსის </b>უარი ეთქვა სამხრეთის ლიგაში მონაწილეობაზე, მიზეზი ფულემის და ტოტენჰემის მხრიდან წინააღმდეგობა იყო. ამის შემდეგ კლუბმა მონაწილების მიღების უფლების მოთხოვნით მიმართა საფეხბურთო ლიგას. ჩელსის მოთხოვნა დაკმაყოფილებულ იქნა 1905 წლის 29 მაისს. ლურჯი მაისურის შერჩევა მირსის გადაწყვეტილებით მოხდა. ჩელსიმ პირველი შეხვედრა სტოკპორტ ქაუნთისთან გამართა 2 სექტემბერს. პირველი საშინაო მატჩი კი კლუბმა ლივერპულის წინააღმდეგ ჩაატარა და 4-0 გაიმარჯვა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>ჩელსის </b>შოტლანდიელი ნახევარმცველი ჯონ ტეიტ რობერტსონი დაინიშნა მოთამაშე მწვრთნელად. მოწვეულ იქნენ ახალი ფეხბურთელები სხვადასხვა კლუბებიდან. შედეგად ჩელსიმ პირველი სეზონი მესამე პოზიციაზე დაასრულა. მიუხედავად მიღწეულისა რობერტსონი 1907 წელს გადადგა, ამის მიზეზი კი მის საქმეებში კლუბის ხელმძღვანელი პირების უხეში ჩარევა გახლდათ. კლუბის მდივანმა, უილიამ ლიუისმა ჩაიბარა დროებით ჩელსის გაწვრთნა. მან აღაზევა გუნდი პირველ დივიზიონში. მოგვიანებით ლიუისი დევიდ ქოლდერჰედმა შეცვალა, რომელიც კლუბს სათავეში 26 წლის მაძილზე ედგა. პირველ სეზონებში ჩელსის დიდი წარმატებებისათვის არ მიუღწევია. კლუბი მოგზაურობდა პირველ და მეორე დივიზიონებს შორის. მიუხედავად წარუმატებლობებისა ჩელსი გახდა ერთერთი ყველაზე მხარდაჭერადი გუნდი ინგლისში. კლუბი გულშემატკივრების ყურადღებას იპყრობდა დაუვიწყარი სანახაობებით და ცნობილი ფეხბურთელების მოწვევით. პირველი მსოფლიო ომის დროს ჩელსიმ პირველად ითამაშა ასოციაციის თასის ფინალში, შეხვედრა 1915 წელს მანჩესტერის ოლდ ტრაფორდზე გაიმართა. ჩელსის მეტოქე შეფილდ იუნაიტედი იყო. ამ შეხვედრაში გადამწყვეტი პირველი ტაიმის მიწურულს, ჩელსის გოლკიპერის ჯიმ მოლინიოს დაშვებული შეცდომა გახდა, რამაც საშუალება მისცა შეფილდს დაწინაურებულიყო. ჩელსიმ ბოლომდე იბრძოლა მაგრამ თამაშის გადარჩენა ვერ შეძლო, იუნაიტედმა მატჩის მიწურულს კიდევ ორი ბურთი გაიტანა და ანგარიშით 3-0 გაიმარჯვა.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; პირველი მსოფლიო ომიდან საუკუნის შუაწლებამდე </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; პირველი</b> მსოფლიო ომის შემდგომ პირველივე წელს 1919-20 სეზონში ჩელსი მესამე ადგილზე გავიდა და აგრეთვე ასოციაციის თასის ნახევარფინალამდე ითამაშა, სადაც დათმო დაპირისპირება ასტონ ვილასთან. 1923-24 სეზონის შედეგებით ჩელსი მეორე დივიზიონში დაქვეითდა. რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ კლუბი უმაღლეს ლიგას 1929-30 წელს დაუბრუნდა საიდანაც მომდევნო 32 წლის მანძილზე აღარ გავარდნილა. 1930 ზაფხულში ხელმძღვანელობამ ნაყოფიერად გამოიყენა სატრანსფერო ფანჯარა. მაღალი მიზნების მისაღწევად მოწვეულნი იყვნენ იმ პერიოდისათვის საკმაოდ ცნობილი და მაღალი დონის ფეხბურთელები. შოტლანდიელები ჰიუ გალაჰერი და ალექს ჯექსონი და აგრეთვე ალეკ ჩეინი. ამ ოპერაციებში ჩელსიმ &pound;25.000 გადაიხადა. ყველაზე ახლოს ტიტულის მოგებასთან ჩელსი 1932 წელს იყო, ასოციაციის თასზე კლუბმა წარმატებით დაძლია ლივერპულის და შეფილდ უენსდის დაბრკოლებები და ნახევარფინალში დაძაბულ დუელში დამარცხდა ნიუკალთან, მომავალ ჩემპიონთან. 1933 წელს ქოლდერჰედის ნაცლად მთავარი მწვრთნელად დაინიშნა ლესლი ნაიტონი, თუმცა ამას რეალური შედეგი არ მოჰყოლია. ჩელსი პირველ დივიზიონში გადარჩენისათვის იბრძოდა წლების მანძილზე. 1932-33 და 1933-34 წლებში 2 ქულით, ხოლო 1938-39 სეზონში 1 ქულის სიახლოვეს ასრულებდა სეზონს გასავარდნი ზონიდან. ტიტულების ნაკლებობას ხელი არ შეუშლია კლუბის პოპულარობის გაზრდისათვის. ამავდროულად იზრდებოდა მაყურებელთა დასწრება სტადიონზე. 1935 წლის 12 ოქტომბერს, ლონდონურ დერბის არსენალის წინააღმდეგ დაესწრო 82.905 მაყურებელი, რაც კლუბის ისტორიაში დღემდე რეკორდულ დასწრებად ითვლება. გალაჰერის და ჯექსონის საშინაო დებიუტს 50.000 ზე მეტი კაცი დაესწრო. 1939 წელს წარუმატებელი გამოსვლებისათვის ნაიტონი დათხოვნილ იქნა, მის ადგილას ჩელსიმ მოიწვია ქუინზ პარკ რეიჯერსის ყოფილი მწვრთნელი შოტლანდიელი ბილი ბირელი, რომელმაც კლუბში რადიკალური გარდაქმები დაისახა მიზნად.<br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <b>ბირელის</b> სახელთან არის დაკავშირებული მეორე მსოფლიო ომის დროს ასოციაციის თასის ნაცვლად საფეხბურთო ლიგის ომის თასზე მოპოვებული წარმატებები. 1944 წელს ამ ტურნირის ფინალში, რომელიც იყო ამავდროულად სადებიუტო გამოსვლა ჩელსისთვის უემბლიზე, კლუბმა დათმო შეხვედრა ჩარლტონთან 1-3. მომდევნო წელს ჩელსიმ კვლავ შეძლო ფინალში გასვლა და ამჯერად სვლა ტრიუმფით დაასრულა. 80.000 მაყურებლის თვალწინ ბირელის ბიჭებმა მილუოლი დაამარცხეს 2-0. ჯონ ჰარისი ისტორიაში შევიდა როგორც ჩელსის პირველი კაპიტანი რომელმაც თასი აღმართა უემბლიზე. საპატიო თასი ჯონს პრემიერ მინისტრმა უინსტონ ჩერჩილმა გადასცა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>1945</b> წლის ოქტომბერში, ახლად დასრულებული მსოფლიო ომის შემდეგ, ინგლისის საფეხბურთო მამებმა კეთილი ჟესტის გამოსახატად მიიწვიეს საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი მოსკოვის დინამო ბრიტანულ ტურნეში, სადაც მათ შეხვედრები უნდა გაემართათ რიგ ინგლისურ კლუბებთან, მათ შორის ჩელსისთან. დაგეგმილი შეხვედრა 1945 წლის 13 ნოემბერს გაიმართა სტემფორდ ბრიჯზე. ჩელსის ფებურთელებს უჩვეულო წითელი ფერის მაისურები ეცვათ რამდენადაც ლურჯი ფერის არჩევის უფლება სტუმრებს დაუთმეს. შეხვედრა სადაც მასპინძლები 2-0 იგებდნენ 3-3 დასრულდა. დაახლოებით 100.000 მაყურებელი დაესწრო ხსენებულ მატჩს. ეს ითვლება სტემფორდ ბრიჯის აბსოლუტურ რეკორდულ დასწრებად. მათ გარდა იყო სტადიონზე უბილეთოდ შესული ათასობით ქომაგი.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; მომდევნო</b> წლიდან ჩელსიმ გაიხსენა ძველი დრო და კვლავ განახორციელა ხმაურიანი ტრანსფერები. მოწვეულნი იყვნენ ტომი ლოუტონი, ლენ გოულდენი და ტომი უოკერი (&pound;22.000). მიხედავად ტრანსფერებისა 1946-47 სეზონში კლუბმა 15 პოზიციაზე დაასრულა ჩემპიონატი. გარდა გაწეული დასამახსოვრებელი სამწვრთნელო საქმიანობისა ბირელის კონტრიბუცია მოედანს მიღმა არსებულ პროცესებშიც დიდი იყო. მან გარდაქმნა ახალგაზრდული გუნდების და სკაუტების სისტემა. მის მირ გატარებულ რეფორმებს მომდევნო 30 წლის მანძილზე მოჰქონდა შედეგები. სულ უფრო და უფრო მეტი ნიჭიერი ახალგაზრდა იზრდებოდა პირველი გუნდისათვის. 1950 და 52 წლებში გუნდი ახლოს იყო ასოციაციის თასის 1/2 ფინალში გასვლასთან, თუმცა ორივე შემთხვევაში მეტოქე უფრო ძლიერი აღმოჩნდა. ამის შემდეგ ბირელის მოღვაწეობა მწვრთნელის თანამდებობაზე მალე დასრულდა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <b>ტედ დრეიკი </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1952</b> წელს არსენალის და ინგლისის ნაკრების ყოფილი თავდამსხმელი ტედ დრეიკი დაინიშნა ჩელსის მწვრთნელად. დრეიკმა განაგრძო წინამორბედის დაწყებული საქმე - კლუბის მოდერნიზება როგორც მოედანზე ისე მის მიღმა. ერთერთი პირველი რაც მან გააკეთა იყო კლუბის ლოგოდან პენსიონერის ემბლემის ამოღება. მოყოლებული ამ დროიდან ჩელსის მოიხსენიებენ როგორც 'ლურჯებს' the Blues . დრეიკმა აგრეთვე გააუმჯობესა ვარჯიშის რეჟიმი. დანერგა ნოვაციები. მან გააგრძელა ახალგაზრდული/ბავშვთა ფეხბურთის განვითარება და გეზი აიღო ახალგაზრდა ტალანტების მოყვანაზე, სანაცვლოდ ადრე დანერგილი პრაქტიკისა როდესაც ჩელსიში ვარსკვლავური სტატუსის ფეხბურთელები მოყავდათ, რომლებიც ხშირად ვერ ამართლებდნენ.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>1954-55</b> წლის საიუბილეო სეზონში ნაკლებად ვარსკვლავურმა ჩელსიმ მოულოდნელად გაიმარჯვა ჩემპიონატში და გახდა ისტორიაში პირველად ინგლისის ჩემპიონი. გუნდში ირიცხებოდნენ მეკარე ჩარლი ტომპსონი, მოყვარული ფეხბურთელები დერეკ საუნდერი, ჯიმ ლიუისი, ჯონი მაკნიკოლი, უინგერი ერიკ პერსონსი, ინგლისის ნაკრების მომავალი მწვრთნელი რონ გრინვუდი. ბევრის აზრით ერთადერთი ვარსკვლავი იმ შემადგენლობაში იყო კაპიტანი, ბომბარდირი ინგლისის ნაკრების წევრი როი ბენტლი. საჩემპიონო სეზონი ჩელსიმ მძიმედ დაიწყო, მაგრამ მოგვიანებით გუნდმა მოუმატა და გადამწყვეტი აღმოჩნდა 2 გამარჯვება ვულვერჰემპტონთან 4-3 და 1-0. ჩელსიმ ამ სეზონში ჯამში დააგროვა 52 ქულა, რაც ითვლება ომის შემდგომ გამართულ სეზონებში ერთერთ ყველაზე დაბალ მაჩვენებლად. ჩემპიონებს საპატიო კორიდორი სერ მეტ ბასბის ბავშვებმა მოუწყვეს.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>როგორც</b> მოქმედ ჩემპიონს ჩელსის ხვდა წილად მიეღო მონაწილეობა ჩემპიონთა თასის საინაუგურაციო სეზონში, რომელიც უეფამ 1955 წელს დააფუძნა. კენჭისყრის შედეგად ჩელსის მეტოქე პირველ ეტაპზე იყო შვედური დიურგარდენსი მაგრამ საფხბურთო ლიგამ და ასოციაციამ აუკრძალა ჩელსის გამოსვლა ჩემპიონთა თასზე, მათ მიაჩნდათ რომ კლუბს აქცენტი უნდა გაეკეთებინა საშინაო ტურნირებზე. ჩელსიმ ითამაშა არაოფიციალურ, გაეთიანებული სამეფოს ჩემპიონატში შოტლანდიის ჩემპიონ აბერდინთან და დამარცხდა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>მომდევნო</b> წელს ჩელსიმ ვერ შეძლო ტიტულის შენარჩუნება, გუნდს დაღმასვლა დაეწყო. ერთადერთი ნათელი წერტილი ამ პერიოდში იყო, კლუბის ისტორიაში ერთერთი საუკეთესო ბომბარდირის ჯიმი გრივზის გამოჩენა. მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩენილმა ჩელსიმ გრივზი მილანში გაყიდა 1961 წელს, ამას რა თქმა უნდა არ მოყოლია მდგომარეობის გამოსწორება. სექტემბერში ბლექპულთან 0-4 მარცხის შემდეგ დრეიკი დათხოვნილ იქნა. მისი ადგილი დაიკავა 33 წლის მოთამაშე მწვრთნელმა დოჰერტიმ.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <b>ტომი დოჰერტი </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>ტომი</b> დოჰერტიმ კლუბში მკაცრი რეჟიმი დააწესა. აამაღლა გუნდის დისციპლინა. მან გაყიდა კლუბის ასაკიანი ფეხბურთელები და მათ ნაცვლად მიიწვია ნიჭიერი ახალგაზრდები, რომლებიც ბირელის ახალგაზრდული აკადემიიდან აღიზარდნენ. 1962 წლის იანვარში, როდესაც დოჰერტიმ ჩაიბარა გუნდი ჩელსი განწირული აუტსაიდერი იყო, მიუხედავად ამისა მწვრთნელმა შეიმუშავა ექსპერიმენტული გეგმა სამომავლოდ. ჩელსიმ ერთი წელი გაატარა მეორე დივიზიონში და უმაღლეს ლიგაში გააახლგაზრდავებული ბირთვით დაბრუნდა. გუნდში ამინდს ქმნიდნენ რონ ჰარისი, მეკარე პიტერ ბონეტი, ბობი ტემბლინგი, ჯონ ჰოლინსი, კენ შელიტო, ბარი ბრიჯსი, ბერტ მიურეი და კაპიტანი და ფლეიმეიკერი ტერი ვენეიბლზი. ახალგაზრდული აკადემიიდან გაზრდილ ამ ფეხბურთელებს დოჰერტიმ დაამატა თავდამსხმელი ჯორჯ გრეჰემი, ედი მაკგრიდი, მცველი მარვინ ჰინტონი. მწვრთნელი თავის ახალგაზრდა გუნდს მოიხსენიებდა როგორც 'პატარა ბრილიანტებს'.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>პირველივე</b> სეზონში პირველ დივიზიონში ჩელსიმ მეხუთე პოზიცია დაიკავა. მომდევნო წელს გუნდმა პროგრესი გააგრძელა და სამ ფრონტზე იბრძოდა. ლიგის თასზე ფინალში დამარცხებულ იქნა ლესტერ სიტი 3-2, 0-0. ამ პერიოდში ტემპერამენტულ დოჰერტის გაურთულდა გასახდელში ურთიერთობები რიგ წამყვან მოთამაშეებთან, მათ შორის ვენეიბლზთან. ასოციაციის თასზე ნახევარფინალი წაგებულ იქნა ლივერპულთან, ხოლო ჩემპიონატში ბარნლისთან გადამწყვეტ შეხვედრაში, შესუსტებული შემადგენლობით მოასპარეზე ჩელსის ახალგაზრდები 2-6 დამარცხდნენ და ტიტულისათვის ბრძოლაც დათმეს.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1965-66</b> ჩელსიმ უეფას ბაზრობათა თასზე მიიღო მონაწილეობა. წარმატებით დაძლია გუნდმა რომას (4-1, 0-0) ვენის სპორტ კლუბის (2-0, 0-1), მილანის (2-1, 1-2 კენჭისყრით) და მიუნხენ 1860 (1-0, 2-2) ბარიერები. ნახევარფინალში ლონდონელთა მეტოქე კატალონიის ბარსელონა იყო. შეხვედრები ორივეჯერ მასპინძელთა უპირატესობით დასრულდა 2-0 და 2-0. კენჭიყრით გადათამაშება კამპ ნოუზე გაიმართა, სადაც ბარსამ იმარჯვა 5-0 და ფინალში გავიდა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>დაძაბული</b> ურთიერთობისათვის წერტილის დასმა დოჰერტიმ წამყვანი ფეხბურთელების გაყიდვით მოახერხა. ვენეიბლზი, გრემი, ბრიჯზი და მიურეი ყველა ტრანსფერზე იქნა დაყენებული. მათ ადგილას რამდენიმე ახალგაზრდა მიიწვია, მათ შორის პიტერ ოსგუდი. თავიდან ყველაფერი კარგად იყო. დოჰერტის სატრანსფერო მანევრებმა შედეგი მოიტანა. ჩელსი 1966 წლის ოქტომბერში სატურნირო ცხრილს ედგა სათავეში და ერთადერთი დაუმარცხებელი გუნდი იყო 10 შეხვედრაში, მაგრამ ლიგის თასის შეხვედრაში ოსგუდმა ტრავმა მიიღო რამაც გუნდს სერიოზული თავსატეხი გაუჩინა. მის შემცვლელად დოჰერტიმ სატრანსფერო რეკორდი დაამყარა ტონი ჰეიტლის შეძენით &pound;100.000. მაგრამ ჰეიტლის მეორე სართულზე აქცენტირებული სათამაშო სტილი ჩელსის მონახაზში ვერ ჩაჯდა და მისი ადაპტაცია გართულდა. ჩელსიმ სეზონი მეცხრე ადგილას დაასრულა. სეზონის მთავარი მოვლენა ასოციაციის თასის ფინალში თამაში გახდა. ფინალში მეტოქე ტოტენჰემი იყო. ეს იყო პირველი ლონდონური ფინალი თასზე და ჩელსის პირველი ფინალი უემბლიზე ასოციაციის თასზე. შეხვედრა ტოტენჰემის გამარჯვებით დასრულდა 2-1. მათ რიგებში ირიცხებოდნენ ექს-ჩელსელი ვენეიბლზი და გრივზი. მომდევნო სეზონის სტარტზე, როდესაც ჩელსიმ სასტარტო 10 დან მხოლოდ 2 შეხვედრაში შეძლო გამარჯვების მოპოვება, დოჰერტი დათხოვნილ იქნა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<b> დეივ სექსტონი </b><br><br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <b>დოჰერტის</b> წასვლის შემდეგ ჩელსიმ პირველი თამაში 0-7 წააგო. თავკაცად არჩეულ იქნა დეივ სექსტონი. იგი გაცილებით მშვიდი და გაწონასწორებული პიროვნება იყო. ჩელსის ბირთვი უცვლელი იყო სექსტონი მოღვაწეობის დასაწყისში. მან გააძლიერა დაცვა ჯონ დემფსის და დევიდ ვების მოყვანით. მათ გარდა ჩელსიში ჩაირიცხა თავდამსხმელი იან ჰაჩინსონი. პირველ წლებში სექსტონის დამოძღვრილმა გუნდმა მეექვსე პოზიაციაზე დაასრულა გათამაშება. ბაზრობათა თასზე კენჭისყრით გამოვარდნენ DWS ამსტერდამთან.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1969-70</b> სეზონში ჩელსიმ მესამე ადგილზე დაასრულა ტურნირი. ოსგუდმა და ჰაჩინსონმა წყვილში 53 გოლის გატანა შეძლეს. ასოციაციის თასის ფინალში ჩელსის იმ პერიოდის ერთერთი დომინანტი ძალა ლიდსი დაუპირისპირდა, ჩელსიმ გადათამაშებაში ოლდ ტრაფორდზე ვების გოლით დამატებით დროში 2-1 იმარჯვა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>თასის </b>მფლობელის სტატუსით ჩელსიმ მომდევნო წელს თასების თასზე მიიღო მონაწილეობა 1970-71 სეზონში. არის თესალონიკის და სოფიის ცსკა-ს დამარცხებით ჩელსი 1/4 ში გავიდა. დაძაბული ორთაბრძოლების გადატანა მოუხდა კლუბს ბრიუგესთან. ნახევარფინალში მანჩესტერ სიტის ბარიერი იქნა დაძლეული და ფინალში, გადათამაშებაში კლუბმა დემფსის და ოსგუდის გოლებით მადრიდის რეალი დაამარცხა პირეოსში. ეს იყო ჩელსის პირველი წარმატება ევრო არენაზე. 1972 წელს გამოვიდა სიმღერა - ლურჯი არის ფერი - 'Blue is the Colour' და დაიკავა მეხუთე ადგილი ბრიტანეთის მუსიკალურ ჩარტებში.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <b>მძიმე პერიოდი </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>ადრეული</b> 1970 იანი წლებიდან მდგომარეობა ნელ ნელა უარესდებოდა გუნდში. სექსტონს გაურთულდა ურთიერთობები წამყვან მოთამაშეებთან, მათ შორის ოსგუდთან, ჰადსონთან და ბოლდუინთან. მიზეზი კი ფეხბურთელების ცხოვრების წესი და არადისციპლინებულობა იყო. ამას ბუნებრივად მოყვა შედეგების გაუარესება. 1971-72 სეზონში ჩელსი თასების თასიდან გააგდო ატვიდაბერგსმა. ასოციაციის თასზე მეორე დივიზიონელ ლეიტონ ორიენტთან გამოეთიშა ასპარეზობას, ხოლო ლიგის თასის ფინალი დათმო სტოკ სიტისთან. აღსანიშნავია რომ თითოეულ ამ შემთხვევაში ჩელსი აგებდა თავისზე გაცილებით სუსტ გუნდთან, კრიზისი მწვავდებოდა. 1972-73 სეზონში მეთორმეტე პოზიციაზე დაასრულა გუნდმა ჩემპიონატი. მომდევნო წელს მეჩვიდმეტეზე. 1973 წელს ბოქსინგ დეიზე ჩარლტონთან წაგებული შეხვედრის მერე (2-4) დაპირისპირებამ სექსტონს და ოსგუდ-ჰადსონს შორის პიკს მიაღწია. რამდენიმე თვის შემდეგ წყვილი ტრანსფერზე იქნა დაყენებული და მათ დატოვეს კლუბი. რაც შეეხება სექსტონს, იგი 1974-75 წლების სეზონის სტარტზე იქნა დათხოვნილი. კლუბი ჩაიბარა მისმა ასისტენტმა რონ სტიუარტმა, რომელმაც ვერ იხსნა ჩელსი მეორე დივიზიონში გავარდნისაგან, 1975 წელს.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<b>&nbsp; &nbsp; &nbsp; სტემფორდ</b> ბრიჯზე East Stand-ის აშენებამ, რაც ახალი 60.000-იანი სტადიონის გეგმის ნაწილი იყო, კლუბს პრობლემები დაუმატა. პროექტი შეფასებულ იქნა როგორც ყველაზე ამბიციურად რაც ბრიტანეთში განხორციელებულა. პროექტის განხორციელება დაემთხვა მსოფლიო ეკონომიკური კრიზისის პერიოდს, რამდენჯემე შეჩერდა, გაიფიცნენ მუშები, იყო სამშენებლო მასალების ნაკლებობა შედეგად მივიღეთ ის რომ 1976 წელს ჩელსის დაუგროვდა &pound;3.4 მილიონი ვალი. 1974 წლის აგვისტოდან 1978 წლის ივნისამდე კლუბმა ვერცერთი ფეხბურთელის შეძენა ვერ მოახერხა. ამას დაემატა დასწრების კლება სტადიონზე.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>1975</b> წელს ჩელსის მწვრთნელად დაინიშნა ყოფილი ფეხბურთელი ედი მაკგრიდი, რომლის ძალისხმევითაც კლუბი დაუბრუნდა უძლიერეს დივიზიონს 1976-77 სეზონში. გუნდში ახალგაზრდა ფეხბურთელების - რეი უილკინსის, სტივ ფინისტონის გვერდით ჯერ კიდევ ირიცხებოდნენ ვეტერანები - კუკი, ჰარისი და ბონეტი. მაკგრიდის დიდ ხანს არ მოუწია მწვრთნელად ყოფნა, ბრაიან მირსთან კონტრაქტთან დაკავშირებული გაუგებრობის გამო კლუბი მალევე დატოვა. მისი ადგილი ასევე ყოფილმა ფეხბურთელმა კენ შელიტომ დაიკავა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;<b> შელიტომ</b> შეუნარჩუნა ჩელსის ადგილი პირველ დივიზიონში. მომდევნო წელს გუნდს პიტერ ოსგუდის დაბრუნებამაც ვერ უშველა და ჩელსი ისევ გავარდა უძლიერესთა რიგებიდან. რეი უილკინსი, გუნდის მაშინდელი ვარსკვლავი მანჩესტერში გაიყიდა. 1979 წლის სექტემბერში, 1966 წლის მუნდიალის ერთერთი გმირი ჯოფ ჰერსტი დაინიშნა ჩელსის მწვრთნელად, ბობი გოულდი მის თანაშემწედ. ჰერსტმა კარგად დაიწყო მაგრამ მეორე ნახევარში გაჩენილმა გარკვეულმა სირთულეებმა არ მისცა საშუალება გუნდი აღეზევებინა პირველ დივიზიონში. 1980-81 სეზონში ჩელსიმ 12 პოზიცია დაიკავა და მწვრთნელი გაათავისუფლეს.<br><b><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; 1981</b> წელს ბრაიან მირსი თავმჯდომარის თანამდებობიდან გადადგა, ამით დასრულდა მირსების ოჯახის 76 წლიანი კავშირი ჩელსისთან. მისი ერთერთი უკანასკნელი გადაწყვეტილება იყო ვრექსემის მწვრთნელის ჯონ ნილის მოწვევა. 1982 წელს მძიმე ვალებში ჩაფლული Chelsea Football &amp; Athletic Company ბიზნესმენმა კენ ბეითსმა შეიძინა ნომინალურ ფასად &pound;1. ბეითსმა უარი თქვა სტადიონის შეძენაზე, რაც მან მოგვიანებით ინანა. მიუხედავად შეუთანხმებლობისა რიგ საკითხებზე როგორც კლუბის გულშემატკივრებთან ასევე Marler Estates-ის დეველოპერებთან, რომლებსაც დავიდ მირსის ძმისაგან ბრაიანისგან ქონდათ გამოსყიდული სტემფორდ ბრიჯის წილი, ბეითსი ენერგიულად შეუდგა მოღვაწეობას.<br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; კენ ბეითსი</b><br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1983</b> წლის ზაფხული გარდამტეხი აღმოჩნდა ჩელსის ისტორიაში. ჯონ ნილმა განახორციელა რიგი ტრანსფერებისა რამაც კლუბის მძიმე მდგომარეობის გამოსწორება მოიტანა. რედინგიდან გადმოყვანილ იქნა თავდამსხმელი კერი დიქსონი, კლაიდიდან უინგერი პეტ ნევინი, ნაიჯელ სფექმენი ბორნმუთიდან და გოლკიპერი ედი ნიდზვიეკი ვრექსემიდან. მთელი ამ ოპერაციებისთვის დაიხარჯა &pound;500.000. დიქსონმა შედეგიანი ტანდემი შექმნა ნილის კიდევ ერთ მოწვეულ ახალგაზრდასთან დევიდ სპიდისთან, ორივე კარგად უგებდა მოედანზე ნევინს. 1983-84 სეზონი ჩელსიმ ხმაურიანად დაიწყო, მიღწეულ იქნა დიდი ანგარიშით გამარჯვებები, დერბისთან, ფულემთან და კევინ კიგანის ნიუკასლთან. უკანასკნელ ტურში გრიმსბი თაუნის დამარცხებით გუნდმა მოიპოვა პირველი დივიზიონის საგზური.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>1984-85</b> წლების სეზონში ჩელსი მეექვსე ადგილას გავიდა. ლიგის თასის ნახევარფინალი დათმო გუნდმა სანდერლენთან. ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო ნილმა სეზონის ბოლოს თანამდებობა დატოვა. მის პოსტზე ჯონ ჰოლინსი იქნა შერჩეული. ჰოლინსის პირველსავე სეზონში გუნდი საკმაოდ კომპეტენტურად გამოიყურებოდა. თებერვალში სატურნირო ცხრილსაც ედგა სათავეში. თუმცა სააღდგომოდ მდგომარეობა გართულდა დიქსონი ტრავმის გამო და ის სეზონიც მეექვსე პოზიციაზე დასრულდა ჩელსისთვის. მომდევნო სეზონში შედეგი გაუარესდა, გუნდმა მეთოთხმეტე პოზიციაზე დაასრულა გათამაშება. წლიდან წლამდე ისევ უარესდებოდა მდგომარეობა, მიზეზი ამჯერადაც მწვრთნელს და წამყვან ფეხბურთელებს შორის წარმოქმნილი დაპირისპირება იყო. გამოსავალი ხელმძღვანელობამ მათი გაყიდვით სცადა მოეძებნა. სპიდი და სპაკმენი ტრანსფერზე იქნენ დაყენებულნი. მოგვიანებით ჰოლინსიც გაათავისუფლეს. ბობი კემპბელმა კლუბი მარტში ჩაიბარა და ვერ შეძლო გავარდნისგან ეხსნა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>1989-90</b> სეზონში ჩელსი შთამბეჭდავად დაბრუნდა პირველ დივიზიონში. ბობი კემპბელმა მოახერხა და გუნდი მეხუთე პოზიციაზე დაასრულებინა სეზონი. მომდევნო წელს კემპბელის ადგილას იან პორტერფირდი დაინიშნა, იგი წვრთნიდა გუნდს პრემიერ ლიგის სადებიუტო სეზონში 1992-93. წარუმატებელი გამოსვლის შემდეგ ეს უკანსკნელიც დათხოვნილ იქნა და 1970 წლის ასოციაციის თასის ფინალის მონაწილე კიდევ ერთი მწვრთნელი დაინიშნა - დევიდ ვები. სეზონის ბოლოს ისიც გაათავისუფლეს და გუნდი 35 წლის სუინდონ თაუნის მოთამაშე მწვრთნელს გლენ ჰოდლს ჩააბარეს.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>1992</b> წელს კენი ბეიტსმა ისარგებლა დეველოპერების გაბანკროტებით და სტემფორდ ბრიჯი გამოისყიდა. მის მიერ შექმნილმა შ.პ.ს. Chelsea Pitch Owners-მა შეიძინა აგრეთვე კლუბის სახელთან დაკავშირებული უფლებები. რაც იმას ნიშნავდა, რომ სხვა სტადიონზე გადასვლის შემთხვევაში გუნდი 'საფეხბურთო კლუბი ჩელსი'-ს სახელს ვერ გამოიყენებდა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b>გლენ</b> ჰოდლმა პირველ სეზონში გუნდი ასოციაციის თასის ფინალში გაიყვანა, სადაც ჩელსის მეტოქე მანჩესტერ იუნაიტედი იყო. ლონდონელებმა შეხვდრა 0-4 დათმეს. მიუხედავად ამისა კლუბმა მიიღო უფლება ეასპარეზა მომდევნო წელს თასების თასზე, რამდენადაც თასის მფლობელი მანჩესტერი ჩემპიონთა ლიგაზე გავიდა. ჩელსიმ გააღწია ნახევარფინლამდე სადაც გამოეთიშა ასპარეზობას რეალ სარაგოსასთან.<br><br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <b>ბეიტსმა</b> არ დაიშურა მილიონები გუნდის გასაძლიერებლად. 1995 წლის ზაფხულში თავისუფალი აგენტის სტატუსით სამპდორიადან ჩაირიცხა ლეგენდარული რუუდ გულიტი, მანჩესტერის თავდამსხმელი მარკ ჰიუზი &pound;1.5. ნიჭიერი რუმინელი მცველი დან პეტრესკუ. გუნდის ლიდერი იყო კაპიტანი დენის ვაიზი. 1995-96 სეზონში ჰოდლმა გუნდი 11 პოზიციაზე გაიყვანა და გადადგა. მან ინგლისის ნაკრები ჩაიბარა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <b>რენესანსი </b><br><br><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; 1996</b> წლის ზაფხულში ჰოდლის წასვლის შემდეგ რუუდ გულიტი დაინიშნა მოთამაშე მწვთნელად. კლუბმა დაიმატა რამდენიმე ტოპ კლასის ფეხბურთელი - ჯანლუკა ვიალი, ჯანფრანკო ძოლა, ფრანკ ლებეფი, რობერტო დი მატეო (&pound;4.9 იმ დროისათვის რეკორდი კლუბის). მოგვიანებით მათ შეუერთდნენ გუსტავო პოიეტი და ნორვეგიელი ტორე ანდრე ფლო. ამ შემადგენლობით გულიტის გუნდი პრემიერლიგაში ერთერთ ანგარიშგასაწევ ძალად იქცა. ჩელსი თამაშობდა მიმზიდველ, სანახაობრივ და როგორც ხანდახან ეძახდნენ 'სექსუალურ' ფეხბურთს. პირველივე სეზონში გუნდს ბრწყინვალე შედეგები ქონდა. გულიტმა მოახერხა და მეექვსე ადგილზე გაიყვანა ჩელსი. ყველაზე მთავარი კი ასოციაციის თასზე გამარჯვება იყო. ფინალში უემბლიზე მიდლსბროს წინააღმდეგ დი მატეომ ანგარიში 43 წამზე გახსნა რაც უსწრაფესი იყო თასების ფინალების ისტორიაში. შეხვედრა 2-0 დასრულდა. კონტრაქტთან დაკავშირებული შეუთანხმებლობის გამო 1998 წლის თებერვალში გულიტი მოულოდნელად გათავისუფლებულ იქნა პოსტიდან. ჩელსი ამ დროისთვის პრემიერლიგაში მეორე პოზიციაზე იყო და 2 თასზე აგრძელებდა ბრძოლას. მწვრთნელად დანიშნულ იქნა 33 წლის ვიალი. ორ თვეში ჩელსიმ 2 ტიტული მოიგო. ლიგის თასზე ფინალში ამჯერადაც მიდლსბრო იქნა დამარცხებული, დი მატეომ ამჯერადაც გაიტანა. თასების თასის ფინალში სტოკჰოლმის რასუნდაზე ჩელსიმ შტუტგარტი დაამარცხა 1-0. შეხვედრის ერთადერთი გოლი შეცვლაზე 17 წამის შემოსულმა ჯანფრანკო ძოლამ გაიტანა. წარმატებული სვლა აგვისტოშიც გაგრძელდა, სადაც ევროპის სუპერთასის ფინალში ჩემპიონთა ლიგის გამარჯვებული მადრიდის რეალი დაამარცხეს 1-0.<br><br>&nbsp;&nbsp; <b>&nbsp; &nbsp;&nbsp; 1998-99</b> წლების სეზონში ჩელსიმ ნამდვილ საჩემპიონო რბოლაში მიიღო მონაწილეობა. მიუხედავად პირველ ტურში ქოვენთრისთან წაგებული მატჩისა, გუნდი იანვრამდე დაუმარცხებლად გავიდა, თან ისე რომ საშობაოდ პრემიერლიგას ლიდერობდა. საჩემპიონო შანსები შემცირდა ვესტეჰმთან წაგებული საშინაო შეხვედერის შემდეგ. ამას მოყვა რამდენიმე ფრე და საბოლოო ჯამში ჩემპიონ მანჩესტერს 4 ქულით დაუთმეს პირველობა. თასების თასზე ჩელსიმ ნახევარფინალი წააგო მალიორკასთან, ხოლო საშინაო თასებიდან ორივე ტურნირზე 1/4 გავარდნენ. სეზონი მაინც დადებითად შეფასდა რამდენადაც მესამე ადგილმა საშუალება მისცა ჩელსის ჩემპიონთა ლიგაში მიეღო მონაწილეობა მომდევნო წელს.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; <b>1999</b> წელს, 44 წლის თავზე იმ სეზონიდან, როდესაც ჩელსის არ მიეცა საშუალება ჩემპიონთა თასის საინაუგურაციო სეზონში მიეღო მონაწილეობა, კლუბს დებიუტი ჰქონდა ჩემპიონთა ლიგაში. დასამახსოვრებელი ფრეები ითამაშა ჩელსიმ ამ სეზონში მიეღო მონაწილეობა, კლუბს დებიუტი ჰქონდა ჩემპიონთა ლიგაში. დასამახსოვრებელი ფრეები ითამაშა ჩელსიმ ამ სეზონში რომში ლაციოსთან და მილანში სანსიროზე მილანთან. 1/4 ფინალში პირველ შეხვედრაში ანგარიშით 3-1 ბარსელონას დამ https://backs.do.am/blog/fcchelsea_biography/2009-12-29-28 World CLUBs DELGADO https://backs.do.am/blog/fcchelsea_biography/2009-12-29-28 Tue, 29 Dec 2009 09:44:38 GMT <div align="center"><font size="2"><img alt="" src="https://backs.do.am/drogba.jpg" height="495" width="494"><br><br></font><div align="justify"><font size="2">&nbsp;&nbsp;<b> დიდიე დეზირე დროგბა ტებილი</b> 1978 წლის 11 მარტს აბიჯანში, იმ ქვეყნის დედაქალაქში დაიბადა, რომელიც რუკაზე სპილოს ძვლის ნაპირის სახელით იყო აღნიშნული. 1980-იანი წლებიდან კი ამ ქვეყანას ფრანგულ ენაზე-კოტ დ'ივუარს უწოდებენ. მომავალი ვარსკვლავის მშობლები ბანკში მუშაობდნენ, ტიტოს (სწორედ ასე უწოდებდნენ დიდიეს ოჯახის წევრები) გარდა ოჯახში კიდევ ხუთი ბავშვი იზრდებოდა და არავინ იცის, როგორ წარიმართებოდა მისი ცხოვრება, საფრანგეთში მხოვრები მისი ბიძა - მიშელ გობა რომ არა. მიშელი საკმაოდ ახალგაზრდა გაემგზავრა საფრანგეთში და პროფესიონალ ფეხბურთელად იქცა. მშობლიურ ქალაქში ბევრმა არ იცოდა, რომ გობა საშუალო დონის მოთამაშე გახლდათ, მათთვის იგი ,,მაღალი საზოგადოების წევრი იყო. აბა როგორ, ის ხომ საფრანგეთის პირველ დივიზიონში ჟირესის , ტიგანას, პლატინის გვერდით თამაშობდა. ბიძია მიშელი იმდენს ჰყვებოდა ფეხბურთელის მომხიბვლელი ცხოვრების შესახებ, რომ ბი... <div align="center"><font size="2"><img alt="" src="https://backs.do.am/drogba.jpg" height="495" width="494"><br><br></font><div align="justify"><font size="2">&nbsp;&nbsp;<b> დიდიე დეზირე დროგბა ტებილი</b> 1978 წლის 11 მარტს აბიჯანში, იმ ქვეყნის დედაქალაქში დაიბადა, რომელიც რუკაზე სპილოს ძვლის ნაპირის სახელით იყო აღნიშნული. 1980-იანი წლებიდან კი ამ ქვეყანას ფრანგულ ენაზე-კოტ დ'ივუარს უწოდებენ. მომავალი ვარსკვლავის მშობლები ბანკში მუშაობდნენ, ტიტოს (სწორედ ასე უწოდებდნენ დიდიეს ოჯახის წევრები) გარდა ოჯახში კიდევ ხუთი ბავშვი იზრდებოდა და არავინ იცის, როგორ წარიმართებოდა მისი ცხოვრება, საფრანგეთში მხოვრები მისი ბიძა - მიშელ გობა რომ არა. მიშელი საკმაოდ ახალგაზრდა გაემგზავრა საფრანგეთში და პროფესიონალ ფეხბურთელად იქცა. მშობლიურ ქალაქში ბევრმა არ იცოდა, რომ გობა საშუალო დონის მოთამაშე გახლდათ, მათთვის იგი ,,მაღალი საზოგადოების წევრი იყო. აბა როგორ, ის ხომ საფრანგეთის პირველ დივიზიონში ჟირესის , ტიგანას, პლატინის გვერდით თამაშობდა. ბიძია მიშელი იმდენს ჰყვებოდა ფეხბურთელის მომხიბვლელი ცხოვრების შესახებ, რომ ბიჭუნასა და მის მშობლებს თავბრუ დაახვია. 5 წლის ასაკში დიდიე ბრეტანსში გაემგზავრა, სადაც ბიძამისი ,,ბრესტში თამაშობდა. საქმე ისაა, რომ ბავშვზე მეურვეობის გამო, მიშელს გადასახადებით შემცირებული ტარიფით გადახდის უფლება ჰქონდა... როგორც უკვე ვთქვით, გობა საშუალო დონის ფეხბურთელი იყო და ხშირად უხდებოდა კლუბიდან-კლუბში ,,ხეტიალი. პატარა მასთან ერთად მოგზაურებდა. მის მოვალეობაში ბიძის გაღვიძება შედიოდა, რათა მიშელს ვარჯიშზე არ დაგვიანებოდა და სახლში გარკვეული სამუშაოების შესრულება. ჯილდოდ დიდიე სხვადასხვა კლუბის მაისურებს იღებდა - ბიძამისი მატჩის შემდეგ მოწინააღმდეგე ფეხბურთელებს მაისურებს უცვლიდა ხოლმე. გობამ ძმიშვილს ისე შეაყვარა ფეხბურთი, რომ პატარა დიდიემ ბავშვთა სკოლაში დაიწყო ვარჯიში, სადაც დაცვის მარჯვენა ფლანგზე გაამწესეს. როცა ამის შესახებ შეიტყო, ბიძა დიდიეს გაუბრაზდა ,,რაო, დაცვაში? დაცვაში რა დაგრჩენია? ფული და დიდება თუ გსურს თავდამსხმელი უნდა იყო, თანაც - ცენტრფორვარდი. გოლების გატანა უფრო საინტერესოა, ვიდრე ამის გაკეთებაში ხელის შეშლა! მიშელი საფეხბურთო სკოლაში მივიდა, მწვრთნელი კარგად გამოლანძღა და იმ დღიდან ტიტო ცენტრფორვარდი გახდა... თუმცა მის კარიერაში სამწლიანი ,,შესვენების დრო დადგა. აბიჯანში დაბრუნებული დროგბა მშობლებმა საფრანგეთში აღარ გაუშვეს და 8-დან 11 წლამდე დიდიე მთელ დღეებს ავტოსადგომზე თანატოლებთან ერთად ბურთის გორებაში ატარებდა. ამის გარდა, მომავალ ვარსკვლავს სხვა გაცილებით ექსტრემალური გასართობიც ჰქონდა - ტბის გადაცურვა, რომელიც ნიანგებით იყო სავსე. მალე ახალი გატაცების - ცეკვის დროც დადგა. დიდიე ქალაქის მტვრიან ქუჩებში ცეკვავდა და პირველი გასამრჯელოც სწორედ ამ გზით იშოვა. ფეხბურთისადმი სიყვარული თანდათან განელდა, თუმცა მალე კოტ დ'ივუარიში ეკონომიკურმა კრიზისმა იფეთქა, ბანკი, რომელშიც მისი მშობლები მუშაობდნენ, დაიხურა. 13 წლის ასაკში ტიტოს სწავლაზეც აუცრუვდა გული და მომდევნო კლასში გადასვლა ვერ შეძლო. ამით განრისხებულმა მამამ ბურთის თამაში აუკრძალა, სანამ აკადემიურ მოსწრებას არ გააუმჯობესებდა. ხუთოსანი არ გამხდარა, მაგრამ სკოლა მაინც დაამთავრა და ჯილდოდ ქალაქ ლევაიუს საფეხბურთო სკოლაში ვარჯიშის უფლება მიიღო, სადაც ხშირად იმეორებდა - მეორე ვან ბასტენი უნდა გავხდეო. სერბმა მწრთვნელმა სრებენკო რეპჩიჩმა მასში ვან ბასტენი არა, მაგრამ ტალანტი ნამდვილად დაინახა და ჯერ ადგილობრივ ,,ლევაიონში, მერე კი სახელგანთქმულ ,,პარი სენ ჟერმენში გაუწია რეკომენდაცია. პსჟ-ში დროგბა სინჯებზე დაიბარეს. ძალიან ცდილობდა, ორმხრივ თამაშში გოლიც გაიტანა, მაგრამ დედაქალაქური კლუბის სარეზერვო გუნდის მწრთვნელებს, რატომღაც არ მოეწონათ. ,,ძალიან მეწყინა, თითქოს ზეციდან დედამიწაზე დამანარცხეს, როცა მითხრეს, რომ ჩემი ადგილი მხოლოდ დაბალი დივიზიონების კლუბებშია. ყველაფრის მიტოვების სურვილი გამიჩნდა, - იხსენებს დროგბა. თუმცა 17 წლის თავდამსხმელს ხელი მაინც არ ჩაუქნევია - ,,გენგამშიც დაიწუნეს, სამაგიეროდ ,,ლე მანში ჩარიცხვა მოახერხა. ბუნებრივია, საფრანგეთის მეორე დივიზიონში მოთამაშე ,,ლე მანი სულაც არ გახლდათ გრანდი, თუმცა სამოყვარულო ,,ლევაიონთან შედარებით, საკმაოდ სოლიდურად გამოიყურებოდა. ,,პირველი შთაბეჭდილების მოხდენას ვერ ვახერხებდი, ძალიან გამხდარი ვიყავი და მწვრთნელი მარკ ვესტერლოპი თავდაპირველად ჩემი აყვანისგან თავის შეკავებას აპირებდა. თუმცა, საბოლოოდ, 19 წლის ასაკში მაინც აღმოვჩნდი ,,ლე მანში - ამბობს კოტ დ'ივუარელი ფორვარდი. ახალ გუნდში ყველაზე ხშირად მას ,,ტებილის კუზენს ეძახდნენ. საქმე ის არის, რომ ტიტოს ბიძაშვილი - მცველი ოლივიე ტებილი იმ დროისთვის უკვე ცნობილი ფეხბურთელი გახლდათ. როცა დიდიე ბიძაშვილის წარმატებულ თამაშს ადევნებდა თვალს, დროგბას მიშელ გობას შეგონებები ახსენდებოდა, რომ ტიტო აუცილებლად თავდამსხმელი უნდა გამხდარიყო. აი, მეორე ძმისშვილმა არ დაუჯერა ბიძას, მცველის ამპლუა აირჩია და ახლა მშვენიერი ხელფასი აქვს. დიდიე კი ,,ლე მანში გროშებს იღებდა.სამაგიროდ სათამაშო პრაქტიკა ჰქონდა საკმარისი. თუმცა, როცა კლუბში მრწთვნელი შეიცვალა, დროგბა ძირითად შემადგენლობას დაემშვიდობა, ამის ტრამვაც დაერთო და... ,,ლე მანში გატარებული ოთხი წელი სასიამოვნო მოგონებად ნამდვილად არ დარჩება თავდამსხმელისთვის. არც ფეხბურთი და არც მასში მიღებული გასამრჯელო სიხარულს არ ანიჭებდა და დიდიემ რამდენჯერმე ფეხბურთისთვის თავის დანებებაც კი გადაწყვიტა. მსველელად მას ის ,,გენგამი მოევლინა, რომელშიც კარიერას იწყებდა. გუნდი დატოვა ფაბრის ფიორეზმა, დაიმტვრა სტეფან გივარში და, ფაქტობრივად, გუნდი თავდამსხმელის გარეშე დარჩა. ,,გენგამის ხელმძღვანელობა იძულებული გახდა ,,პირველივე შემხვედრი ფორვარდი ეყიდა, ეს კი დროგბა აღმოჩნდა. 150 ევრო და დიდიე ახალ კლუბში გადაბარგდა. მიუხედავად იმისა, რომ ,,გენგამი უმაღლეს დივიზიონში გამოდიოდა, მის შემადგენლობაში თამაში უფრო ადვილი გამოდგა, ვიდრე ,,ლე მანში, შესაძლოა ეს იმის ბრალია, რომ მწვრთნელი გი ლაკომბი ბოლომდე ენდობოდა ახალწვეულს. -ადაპტაციას დიდი დრო დასჭირდა, სამაგიეროდ, დიდიემ იგრძნო, რომ მისი სჯეროდათ და კბილებს მომავალი სეზონისთვის ილესავდა. ,,საძაგელი იხვის ჭუკის დრო 2002 წლის 2 აგვისტოს დადგა. იმ დღეს ,,გენგამი საკუთარ მოედანზე ქვეყნის ჩემპიონ ,,ლიონს მასპინძლობდა და 70-ე წუთისთვის 1:3 აგებდა. მატჩის ბედი თითქოს გადაწყვეტილი იყო, თუმცა მწვრთნელმა მინდორზე დროგბა შეუშვა და... აფრიკელმა მთლიანად შეცვალა გუნდის თამაში - ჯერ თანაგუნდელს გაატანინა, უკანასკნელ წუთზე კი - ჩინებული დარტყმით თავად შეაგდო ბურთი - 3:3. ,,მაპატიე დიდიე, პირველივე წუთებიდან რომ არ გათამაშე, - უთხრა მოგვიანებით მწვრთნელმა და იმ დღიდან დიდიე ძირითადი შემადგენლობის უცვლელ წევრად იქცა. 2002-2003 წლების სეზონში ფორვარდმა 17 გოლი გაიტანა და პრესის დიდი ყურადღებაც დაიმსახურა. ამას საფრანგეთის ნაკრებში მიწვევა მოჰყვა, რაზეც დროგბამ უარი განაცხადა. იმ დროისთვის ორი - ფრანგული და კოტ დ'ივუარის პასპორტის მფლობელმა ფეხბურთელმა არჩევანი სამშობლოს სასარგებლოდ გააკეთა და ,,სპილოების შემადგენლობაში ითამაშა. ,,გენგამში დიდიე და მისი პარტნიორი - ფლორან მალუდა გა,ოკვეთილი ვარსკვლავები იყვნენ და ცხადი იყო, ამ მოკრძალებულ კლუბში მათ დიდხანს არავინ გააჩერებდა. ასეც მოხდა - მალუდა ,,ლიონში აღმოჩნდა, დროგბას კი ,,მარსელიდან მოაკითხეს. 3 მილიონი ევრო - ამ ფასად გადაბარგდა ფორვარდი ,,მარსელში, გუნდში, რომელსაც ბავშვობიდან გულშემატკივრობდა. საკითხავი კი ის გახლდათ, მოერგებოდა კი მეორეხარისხოვანი კლუბიდან გადასული ფეხბურთელი ქვეყნის ერთ-ერთ ყველაზე ტიტულოვან კლუბს, რომელიც ჩემპიონთა ლიგაზე თამაშობდა? მოერგო და მერე როგორ. ,,მარსელში პირველ და როგორც აღმოჩნდა - უკანასკნელ სეზონში კოტ დ'ივუარელმა შედეგიანი თამაში აჩვენა და კინაღამ სეზონის აღმოჩენად იქცა. კლუბმა არც ისე კარგად იასპარეზა ჩემპიონთა ლიგაში, ვერ გაიმარჯვა ქვეყნის პირველობაზე, სამაგიეროდ, უეფას თასზე ითამაშა წარმატებით და მხოლოდ ფინალში დამარცხდა. იმ სეზონში დიდიემ 26 გოლი გაიტანა და მასზე ნამდვილი ნადირობა გამოცხადდა - ,,მილანი. ,,რეალი და. რა თქმა უნდა ,,ჩელსი ყველანაირად ცდილობდნენ აფრიკელის ხელში ჩაგდებას. მარსელელებს არაფრით არ სურდათ დროგბასთან განშორება, მაგრამ აბრამოვიჩის 30-მილიონიან შეთავაზებას წინ ვეღარ აღუდგნენ და დიდიე ლონდონში აღმოჩნდა. ასე, რომ ერთ წელიწადში ფორვარდის ფასი ათჯერ გაიზარდა. ჩუკოტკის გუბერნატორს მილიონები არაერთ ფეხბურთელში გადაუხდია, თუმცა ყველამ როდი გაამართლა. პირველივე მატჩებიდან გამოჩნდა, რომ აფრიკელის შეძენით ,,ჩელსიმ სერიოზული შევსება მიიღო. სადებიუტო სეზონში დიდიემ მეტოქეთა კარი თხუთმეტჯერ დალაშქრა. 50-წლიანი პაუზის შემდეგ ლონდონური კლუბი პირველად გახდა ინგლისის ჩემპიონი, ,,სტემფორდ ბრიჯმა კი ახალი კერპი შეიძინა. აღსანიშნავია, რომ დანარჩენ ინგლისში დროგბა არ უყვართ, ისევე როგორც მთლიანად ,,ჩელსი თავის ებრაელ მფლობელთან ერთად. ხშირად დიდიეს იმის გამო საყვედურობდნენ, რომ საჯარიმოში მეტოქე ფეხბურთელების დაუხმარებლად ეცემა და ხელით ბურთის გატანასაც არ ერიდება. ,,არაფერი მსგავსი - ყოველთვის სუფთად ვთამაშობ. მათ კი, ვინ სიმულაციაში მადანაშაულებს, ვერც წარმოუდგენია, რისი გაძლება მიხდება თამაშის დროს. - აღნიშნავს დროგბა. მომდევნო სეზონში დიდიემ 12 დოლს 11 საგოლე გადაცემაც დაუმატა, ,,ჩელსიმ კი ზედიზედ მეორედ მოიპოვაქვეყნის ჩემპიონობა. იმის მიუხედავად, რომ ლონდონურ კლუბში ფეხბურთელები ლამის მთელი აფრიკიდან არიან თავმოყრილი - ესიენი, მაკელელე, კალუ და მიკელი, დროგბამ მაინც მოიწყინა. ,,ჩელსიში ყველაფერი კარგადაა, მაგრამ ,,მარსელში გატარებულ დღეებს ყოველთვის ვიხსენებ. იქ თავს ჩინებულად ვგრძნობდი. მარსელში ცოტა ხანს, მხოლოდ ერთი სეზონი ვითამაშე, ამიტომ იქაური გულშემატკივრების წინაშე თავს ვალდებულად ვგრძნობ. ოდესმე აუილებლად დავბრუნდები. საფრანგეთში დაბრუნების სურვილი დიდიეს განსაკუთრებით მას შემდეგ გაუმძაფრდა, რაც ,,ჩელსიმ შევჩენკო შეიძინა. ,,ჩვენ განსხვავებული ფეხბურთელები ვართ და არ ვიცი, როგორ ავაწყობთ თამაშს. არ მგონია ჩვენი დუეტი შედგეს... - ამბობდა აფრიკელი უკრაინელის ტრანსფერის პირველ დღეებში. შევჩენკო ლონდონში ნამდვილად არ ბრწყინავს, დროგბა კი კვლავაც ერთ-ერთი საუკეთესო ფორვარდია მსოფლიოში.<br></font></div></div> https://backs.do.am/blog/didie_drogba/2009-12-29-27 Didie Drogba DELGADO https://backs.do.am/blog/didie_drogba/2009-12-29-27 Tue, 29 Dec 2009 09:15:41 GMT <div align="center"><img alt="" src="https://backs.do.am/eaul.jpg" height="495" width="495"><br><br><div align="left"><font size="2"><u></u><br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; რაული სრულიად ესპანეთის და არამარტო ესპანეთის საუკეთესო ფეხბურთელია. იგი მსოფლიო ვარსკვლავია. იგი ფლობს ფენომენალურ დარტყმას მარცხენა ფეხით. 1994/1995 წლის სეზონიდან დღემდე მადრიდის რეალის ფეხბურთელია და რათქმაუნდა ლეგენდარული კაპიტანი.<br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; რაული ღარიბი ოჯახისშილი გახდათ. მამამისი ელექტრიკი და დედა მოსამსახრე. სწორედ ასეთ გაჭირევბეაში უწევდა რაულს ბურთაობა და ამან შედეგიც გამოღო. მისმა ტექნიკამ და გოლის ალღომ მადრიდის ატლეტიკოს ყურადღება მიიქცია. რაული აიყვანეს ბავშვთა სკოლაში მაგრამ ეს სკოლა მალევე დაიხურა. რაული გარეთ აღმოჩნდა. მამამ არ გადაუწურა ბიჭს იმედები და შანსი მისცა მადრიდის რეალის ბავშვთა სკოლაში ეცადა ბედი. სწორედ აქ დაიწყო ამ დიდებული ადამიანის ფეხბურთელად გარდაქმნა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; იგი შენიშნა რეალის მაშინდელმა დირექტორმა ხორხე ვალდანომ. და ზუტად მაშინ დაიწყო რაულმა ახალი ეპოქის ... <div align="center"><img alt="" src="https://backs.do.am/eaul.jpg" height="495" width="495"><br><br><div align="left"><font size="2"><u></u><br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; რაული სრულიად ესპანეთის და არამარტო ესპანეთის საუკეთესო ფეხბურთელია. იგი მსოფლიო ვარსკვლავია. იგი ფლობს ფენომენალურ დარტყმას მარცხენა ფეხით. 1994/1995 წლის სეზონიდან დღემდე მადრიდის რეალის ფეხბურთელია და რათქმაუნდა ლეგენდარული კაპიტანი.<br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; რაული ღარიბი ოჯახისშილი გახდათ. მამამისი ელექტრიკი და დედა მოსამსახრე. სწორედ ასეთ გაჭირევბეაში უწევდა რაულს ბურთაობა და ამან შედეგიც გამოღო. მისმა ტექნიკამ და გოლის ალღომ მადრიდის ატლეტიკოს ყურადღება მიიქცია. რაული აიყვანეს ბავშვთა სკოლაში მაგრამ ეს სკოლა მალევე დაიხურა. რაული გარეთ აღმოჩნდა. მამამ არ გადაუწურა ბიჭს იმედები და შანსი მისცა მადრიდის რეალის ბავშვთა სკოლაში ეცადა ბედი. სწორედ აქ დაიწყო ამ დიდებული ადამიანის ფეხბურთელად გარდაქმნა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; იგი შენიშნა რეალის მაშინდელმა დირექტორმა ხორხე ვალდანომ. და ზუტად მაშინ დაიწყო რაულმა ახალი ეპოქის შექმნა მადრიდში. 1992 წელს უკვე კასტილიის ძირითად გუნდათან ერთად ითამაშა, უმნიშვნელოვანეს მატჩში ატლეტიკოს წინააღმდეგ. ეს მატჩი რაულისთვის ორმაგად მნიშვნელოვანი გახლდათ. ერთი ის, რომ მისი დებიუტი იყო გუნდში და მეორე, მისი მამა ესწრებოდა ამ მატჩს. ამ შეხვედრაში კსტილიამ ყველანაირი პრობლემების გარეშე მოიგო მატჩი ანგარიშით 5:0. აქედან ერთი რაულმა გაიტანა. მთელი მსოფლიო აღაფრთოვანა ამ პატარა ბიჭმა პირველივე შეხვედრაში გატანილი გოლით დაამახსოვრა მსოფლიოს თავი. სწორედ ამ მატჩიდან დაიწყო მისი გალიდერება.<br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; რაული აძლევდა გუნდს ყველაფერს. იგი სჩადიოდა სასწაულებს მოედანზე და ულამაზესი გოლები გაჰქონდა. ის გუნდში ყველას მოწიწებით ექცეოდა და ცხოვრობდა რათა ეთამაშა ფეხბურთი. 1992 წელს რაულმა სან ვისენტეს 8 გოლი გაუტანა ერთ მატჩში. ის უფრო და უფრო უმარებდა თამაშს.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 29 ოქტომბერი, 1994 წელი, ეს იყო რაულის ოცნების ხორცშესხმის დღე. მას ჰქონდა დებიუტი მადრიდის რეალის ძირითად შემადგენლობაში. თუმცა ამ მატჩამდე ერთი დღით ადრე ხორხე ვალდანომ ვარჯიშის შემდგომ გაიყვანა პატარა 17 წლის რაული გვერდით და უთხრა: "მისმინე ბიჭო, ოღონდ გული არ წაგივიდეს, ხვალ თამაშობ”!!! ეს იყო რაულისთვის ყველაფერი. ამის მოსმანეზე იგი ბავშობიდან ოცნებობდა.<br>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; მოკლედ იმ შეხვედრაში რეალი დამარცხდა, თუმცა აღსანიშნავი იყო ვალდანოს და ჟურნალისტები კომენტარები. ვალდანომ განაცხადა ნამატჩევს: ” როდესაც რაულს ეს სიტყვები ვუთხარი, მის თვალებში ველოდი შიშის და უსუსურობის დანახვას, მაგრამ მე რაულში ანთებული თალები და ბრძოლის ჟინი დავინახე”. ჟურნალისტებმა აქეს და ადიდეს გონსალესი. ის შეუჩერებლად შერაცხეს და მეტიც მას ფერარის ბოლიდს ადარებდნენ.მოკლედ რულმა თქვა თავისი სიტყვა და დაიწყო გუნდის აღმასვლაც.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ყველამ ვიცით, რომ ყოველთვის ყველაფერი ისე არ ხდება როგორც გვინდა და სწორედ ამ პრინციპიდან გამომდინარე უნდა ითქვას, რომ რაული გაჩერდა. თითქოს იგი უბრალოდ გაქრა ფეხბურთიდან. მაშინდელი რეალის მწვრთნელი იუპ ჰაინკესი ბრაზობდა, რომ რაული გაძღა მილიონებით და აღარ სურდა თამაში. მან ხელფასი შეუმცირა რაულს, ანუ რაული სრულ ბანკროტში მოყვა. მწვრთნელი მუდამ აკრიტიკებდა და აღარ აძლევდა თამაშის საშუალებას. რაული გახდა აგრესიული ყველას მიმართ. მან განაცხადა: "თუ ვინმე დამიპირისპირდება მიკროფონით, მე მას დავსჯი”.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; რაულის ასეთი მდგომარეობა არც ჯურნალისტებს და ინჩასებს არ გამოპარვიათ. ჟურნალისტებმა გამოაქვეყნეს საშინელი სტატიები რაულზე. პრესა იუწყებოდა, რომ ბლანკო სვავდა და ნარკოტიკებს ეტანებოდა. ამის შემხედვარე გულშემატკივრები სტვენით ეგებებოდნენ რაულს და მის მიმართ სიყვარული უცებ სიძულვილმა შეცვალა.<br>&nbsp;&nbsp; და როდესაც რაული ესეთ მდგომარეობაში იყო, მან გაიცნო ფოტომოდელი სანსი. სწორედ ამ ადამიანს უმადლოდეთ, რომ დღეს რაული სანიმუშოა რეალში. მათ იქორწინეს და ამის შემდგომ სულ სხვა რაული ვიხილეთ. თითქოს გამოცვალეს იგი და სხვა რაული გამოუშვეს როგორც მოედანზე, ისე ცხოვრების აზპარეზზეც. რაულმა დაიწყო თამაში, მეტიც მან დაიბრუნა ის დიდებული ფორმა რომელშიც იგი უახლოეს წარსულში იმყოფებოდა და დაიწყო თავბრუ დამხვევი გოლების გატანა. იგი ყველა გატანილ გოლს მეუღლეს უძღვნიდა, მისი ცნობილო "კალიცო” მუდამ ყუდარეღბის ეპიცენტრში იყო.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; რაული ყოველი გოლის შემდეგ კოცნიდა ბეჭედს. გულშემატკივარსაც შემოუტრიალდა გული რაულზე და სწორედ ამ დროიდან მოყოლებული მან დაიმსახურა დიდი პატივისცემა. გუნდის ხელმძღვანელობამ უმალ მოუმატა ხელფასი რაულს და კონტრაქტი გაუხანგრძლივა 2006 წლამდე. რაული იბრუნებდა ძველ დიდებას მაშინ როცა კლუბში გადმოდიოდნენ ფიგუ, ზიდანი, რონალდო, ბექჰემი. მან დიდი სამუშაო გასწია, მხოლოდ ერთი ნაკლი დაეტყო გოლების გატანას უკლო. ესპანეთის ნაკრებში კი რაულს გოლი გოლზე გაჰქონდა. ამის მიზეზად ფეხბურთელის პასიურობას აბრალებდნენ. თუმცა ვერავინ ხედავდა, რომ რაული თავდამსმელად არ თამაშობდა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; დაიწყო რაულის კრიტიკა, ამას მოჰყვა მისი ნაკრებს მიღმა დატოვება. ლუის არაგონესის დანიშვნის შემდეგ რაულს პრაქტიკულად აღარ იძახებედნენ ნაკრებში. ამ ყველაფერმა ფეხბურთელს უფრო შემატა მოტივაცია და უფრო მოუმატა თამაშს. თუმცა გოლების სიმწირით მოიკოჭლებდა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2007 წლის ზაფხულში რეალს დაენიშნა ახალი მწვრთნელი და სწორედ მაშინ გამოჩნდა, რომ რაულის გოლების არ გატანა მისი ბრალი სულაც არ იყო, არამედ იმის ბრალი გხლდათ, რომ მას არ ათამაშებდნენ თავდამსხმელის პოზიციაზე. შუსტერმა ზუსტად შეურჩია ის ადგილი სადაც მას ყველაზე კარგად გამოსდის თამაში. მან რაული ასწია წინ. ამით ყველანაირ კრიტიკას ბოლო მოეღო, რადგან რაული მიმდინარე სეზონში დიდებულად გამოიყურება. ის სწორედ იმ რაულს ჰგავს, რომელიც ადრე ბრწყინავდა და ახარებდა გულშემატკივარს.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; აქამდე თუ რაულს აკრიტიკებდა პრესა, ახლა ესპანეთის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი მოჰყვა მის ეპიცენტრში. ყველა ფიქრობს, რომ რაულს დიდი სარგებლის მოტანა შეუძლია ნაკრებისთვის, მაგრამ არაგონესი არადა არ იძახებს მას ნაკრებში.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; ეს წესით მტკივნეული უნდა ყოფილიყო მადრიდელთა თილისმისთვის, მაგრამ თქვენ წარმოიდგინეთ სულაც არ ადარდებს არაგონესის გადაწყვეტილებები და აგრძელებს მუშაობას რათა ყველა დაანახოს , რომ იგი ისევ ნომერ პირველია.<br><br>ესპანეთი ყველადროსი საუკეთესო ბომბარდირი 102 თამაში 44 გოლი ….<br><br>პრიმერაში 483 თამაში 205 გოლი ….<br><br><b>ტიტულები:</b><br><br>6 ესპანეთის ჩემპიონატი [1995, 1997, 2001, 2003,2007,2008]<br>3 ჩემპიონთა ლიგა [1998, 2000, 2002]<br>1 ევროპის სუპერთასი [2002]<br>2 ესპანეთის ჩემპიონატის ბომბარდირი [1999, 2001]<br>1996/1997 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი 21 გოლით 41 თამაშში<br>3 ჩემპიონთა ლიგის საუკეთესო თავდამსხმელი [2000, 2001, 2002]<br>2000 და 2007 წლის საუკეთესო ესპანელი სპორტსმენი<br>2 ევროპის ბრინჯაოს ბუცი<br>ყველაზე მეტი მატჩი ჩემპიონთა ლიგაში<br>ყველაზე მეტი გოლი ჩემპიონთა ლიგაში<br><br></font><font size="2"><b>დაბადების თარიღი</b>: 27.06.1977<br> <br> <b>ეროვნება</b>: ესპანელი<br> <br> <b>ამპლუა</b>: თავდამსხმელი<br> <br> <b>სიმაღლე</b>: 180 სმ<br> <br> <b>წონა</b>: 68 კგ<br> <br> <b>სათამაშო ნომერი</b>: 7<br><br> <font color="#ff0000"><i><a target="null" href="http://halamadrid.ge">www.halamadrid.ge</a></i></font><br> <b>სრული სახელი</b>: <u>რაულ გონსალეს ბლანკო</u></font><br></div></div> https://backs.do.am/blog/raul_gonsales_blanko/2009-12-27-26 Raul gonsales blanko DELGADO https://backs.do.am/blog/raul_gonsales_blanko/2009-12-27-26 Sun, 27 Dec 2009 13:36:46 GMT <div align="center"><img alt="" src="https://backs.do.am/cristiano-ronaldo2.jpg" height="495" width="495"><br><br><div align="left"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <span style="font-size: 10pt;">ბიოგრაფია </span></b><br><br><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; კრისტიანო რონალდო დოს სანტოს ავეირო დაიბადა მარია დოლორეს დოს სანტოს ავეიროსა და ხოსე დინის ავეიროს ოჯახში. მისი მეტსახელი "რონალდო", უკავშირდება აშშ-ს ყოფილ პრეზიდენტ რონალდ რეიგანს, რომელიც იმ დროს მამამისის საყვა... <div align="center"><img alt="" src="https://backs.do.am/cristiano-ronaldo2.jpg" height="495" width="495"><br><br><div align="left"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <span style="font-size: 10pt;">ბიოგრაფია </span></b><br><br><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; კრისტიანო რონალდო დოს სანტოს ავეირო დაიბადა მარია დოლორეს დოს სანტოს ავეიროსა და ხოსე დინის ავეიროს ოჯახში. მისი მეტსახელი "რონალდო", უკავშირდება აშშ-ს ყოფილ პრეზიდენტ რონალდ რეიგანს, რომელიც იმ დროს მამამისის საყვარელი მსახიობი გახლდათ. კრისტიანოს ჰყავს უფროსი ძმა, უგო და ასევე უფროსი დები, - ელმა და ლილიანა კატია.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<b> საკლუბო კარიერა, ადრეული წლები </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ბავშვობაში რონალდოს საყვარელი გუნდი ლისაბონის ბენფიკა იყო. რვა წლის ასაკში, კრისტიანო ანდორინიაში ასპარეზობდა, საიდანაც 1995 წელს ის ნასიონალში გადაბარგდა. ამ კლუბის რიგებში ფეხბურთელმა პორტუგალის ახალგაზრდული ჩემპიონატიც მოიგო და 2 წლის შემდეგ უკვე პორტუგალიის ერთერთ წამყვან კლუბში, - ლისაბონის სპორტინგში გადაბარგდა. ამ ტრანსფერის თანხა დღემდე უცნობია.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; რონალდო თავიდანვე ახალგაზრდულ გუნდებში ასპარეზობდა. თუმცა ის გახდა ერთადერთი ფეხბურთელი სპორტინგის ისტორიაში, რომელსაც 16-წლამდელთა გუნდიდან ძირითად გუნდში გადასვლისათვის სულ რაღაც 1 სეზონი დასჭირდა. მან სწორედ ამ დროში გაიარა 4 სხვადასხვა ასაკობრივი ჯგუფი. სადებიუტო შეხვედრაში კრისტიანომ მორეირენსეს ორი გოლი გაუტანა. იმავე წელს კი ეროვნული გუნდის რიგებში ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატზეც მიიღო მონაწილეობა.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; რონალდოს შეძენის პირველი მსურველი გახლდათ ინგლისური ლივერპული, თუმცა ბრიტანელების მთავარმა მწვრთნელმა ჟერარ ულიემ პორტუგალიელი ფეხბურთელი ახალგაზრდული ასაკის გამო არ გადაიბირა. სამაგიეროდ, რონალდოს თამაშით სრულიად კმაყოფილი დარჩა სერ ალექს ფერგიუსონი, რომელიც კრისტიანოს ასპარეზობით 2003 წლის ზაფხულში მოიხიბლა, როცა სპორტინგმა ამხანაგურ მატჩში მანჩესტერ იუნაიტედი სწორედ რონალდოს დიდებული თამაშის ხარჯზე დაამარცხა. ინგლისური გრანდის ფეხბურთელები რონალდოს თამაშით აღფრთოვანებულები დარჩნენ და სწორედ მათ ურჩიეს ფერგიუსონს ახალგაზრდა მოთამაშის გადაბირება.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<b> მანჩესტერ იუნაიტედი </b><br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; რონალდო მანჩესტერ იუნაიტედის ისტორიაში პირველი პორტუგალიელი ფეხბურთელი 2003 წლის ზაფხულში გახდა, როცა ის ინგლისურმა კლუბმა 12,24 მლნ. ევროდ შეიძინა. თავიდანვე კრისტიანომ 28-ნომრიანი მაისურით ასპარეზობა განიზრახა. ამს არ სურდა მიეღო ვაკანტრუი მე-7 ნომერი, რომელითაც თავის დროზე იუნაიტედის სიეთ ლეგენდებს უთამაშიათ როგორებიც იყვნენ: ჯორჯ ბესტი, ბრაიან რობსონი, ერიკ კანტონა და დევიდ ბექჰემი. "როდესაც გუნდს შევუერთდი, მწვრთნელმა მითხრა, თუ რა ნომრით მსურდა ასპარეზობა. მე 28 დავუსახელე. მაგრამ ფერგიუსონმა მითხრა, რომ ადრე თუ გვიან 7-ნომრიან მაისურს მაინც მოვირგებდი და ჯობდა ეს ახალვე მოხმდარიყო. ეს კი ჩემთვის მოტივაციის ძალიან დიდი წყარო გახლდათ. მხვდა პატივი, მეტარებინა იუნაიტედის 7-ნომრიანი მაისური."<br>რონალდოს დებიუტი ახალ გუნდში შედგა ბოლტონის წინააღმდეგ. ის მოედანზე მე-60 წუთზე გამოჩნდა. 2005 წლის 29 ოქტომბერს კი მიდლსბროსთან 4-1 წაგებულ მატჩში მან გაიტანა იუნატედის ისტორიაში საიუბილეო, მეათასე პრემეირლიგური გოლი. იმ სეზონში რონალდომ საერთო ჯამში 10 გოლი გაიტანა და წლის ბოლოს, იუნაიტედის ფანებმა გუნდის წლის საუკეთესო ფეხბურთელისთვის დაწესებული პრიზიც გადასცეს.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; მსოფლიოს ჩემპიონატზე უეინ რუნისთან მოხმდარი ინციდენტის გამო, რონალდოს ფანებმა შემდეგი სიმღერა მიუძღვნეს: "მხოლოდ ერთი რონალდო არსებობს." 2006 წლის ოქტომბრისა და ნოემბრის თვეში ფეხბურთელი პრემეირლიგის თვის საუკეთესო მოთამაშედ დაასახელეს. ზედიზედ ორჯერ კი ეს ჯილდო მხოლოდ დენის ბერგკამპსა და რობი ფაულერს ჰქონდათ მოგებული. მანჩესტერულ კარიერაში ორმოცდამეათე გოლი კი რონალდომ მანჩესტერ სიტის გაუტანა. იმავე წელს კი იუნაიტედმა 4-წლიანი შესვენების შემდეგ პრემიერლიგა მოიგო.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2007 წლის მარტში რონალდოს სანაცვლოდ მადრიდის რეალი სარეკორდო თანხას, 80 მლნ. ევროს იხდიდა. ხელფასის სახით კი ფეხბურთელს 120 000 გირვანქას ჰპირდებოდა, თუმცა იმავე წლის 13 აპრილს, ახალი კონტრაქტის თანახმად, პორტუგალიელი პრემიერლიგის ყველაზე მაღალ ანაზღაურებადი მოთამაშე გახდა.<br>იმავე სეზონის პორტუგალიელმა ინდივიდუალური ჯილდოებიც მოიპოვა: ის დაასახელეს ინგლისის წლის საუკეთესო ახალგაზრდა ფეხბურთელად და ასევე პრემიერლიგის საუკეთესო მოთამაშედ.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2007-08 წ.წ სეზონი კი რონალდოსთვის უიღბლოდ დაიწყო, რამეთუ პირველივე ოფიციალურ მატჩში გააძევეს პორტსმუთთან შეხვედრაში. სეზონის სადებიუტო გოლი კი კრისტიანომ ჩემპიონთა ლიგაში გაიტანა, კიევის დინამოს წინააღმდეგ.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2007 წელს პორტუგალიელმა კაკას შემდეგ ოქროს ბურთის ლაურეანტებში მეორე ადგილი დაიკავა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2008 წლის 12 იანვარს კი რონალდომ თავის მანჩესტერულ კარიერაში პირველად შეასრულა ჰეთ-თრიკი, ეს ნიუკასლთან მატჩში მოხდა. ჩემპიონთა ლიგაში კი მისი გუნდი სულ უფრო წინ მიიწევდა, მანჩესტერელებმა 1/8-ფინალში ფრანგული ლიონი დაამარცხეს, რონალდომ განმეორებით მატჩში გადამწყვეტი გოლი გაიტანა.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2008 წლის 19 მარტს კი, ბოლტონთან მატჩში კრისტიანომ პირველად უკაპიტნა მანჩესტერ იუნაიტედს. შეხვედრა კი მისმა გუნდმა 2-0 მოიგო. ორივე გოლი თავის ანაგრიშზე სწორედ რონალდომ ჩაიწერა. საბოლოო ჯამში, პორტუგალიელმა წლის საუკეთესო ბომბარდირისათვის განკუთვნილი, ოქროს ბუცი მოიპოვა, გაასწრო რა 8 ქულით მეორე ადგილზე გასულ დანიელ გისას.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2007-2008 წ.წ. სეზონის ჩემპიონთა ლიგის ფინალში რონალდომ ჩელსის წინააღმდეგ, ანგარიშის გახსნა მოახერხა. საბოლოო ჯამში, კი ტიტულს მისი გუნდი დაესაკუთრა, ალექს ფერგიუსონის შეგირდებმა მატჩი თერთმეტმეტრიანების სერიაში მოიგეს, ანგარიშით 6-5.<br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2008 წლის ზაფხულში პორტუგალიელი მადრიდის რეალში გადასვლასთან ძალიან ახლოს იყო, თუმცა ტრანსფერის განხორციელების ალბათობა მანჩესტერულმა მხარემ იუარა. აგვისტოში კი თავად ფეხბურთელმაც დაადასტურა, რომ ის მინიმუმ ერთი სეზონით კვლავ მანჩესტერში აპირებს დარჩენას.<br>მადრიდის რეალი <br><br>2009 წლის 26 ივნისს ოფიციალურად დადასტურდა ინფორმაცია რონალდოს მადრიდის რეალში ტრანსფერის შესახებ. ფეხბურთელმა ახალ კლუბთან 6-წლიან კონტრაქტს მოაწერა ხელი.&nbsp; <br><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <b>სანაკრებო კარიერა <br></b><br>&nbsp;&nbsp;&nbsp; რონალდოს დებიუტი ეროვნულ გუნდში 2003 წლის აგვისტოში შედგა, ყაზახეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ. მან მონაწილეობა მიიღო ევრო 2004-ზე და იმავე წელს გამართულ ოლიმპიურ თამაშებზე, ათენში.<br>2006 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატზე კი რონალდოს თანაგუნდელ უეინ რუნისთან მოუვიდა კონფლიქტი, რასაც ამ უკანასკნელის მოედნიდან გაძევება მოჰყვა. მიუხედვაად ამისა, ახალი სეზონის დასაწყისში ფეხბურთელებმა ერთმანეთში ურთიერთობა მოაგვარეს და განაცხადეს, რომ ყოველგვარი კონფლიქტი ამოწურულია.<br>&nbsp;&nbsp; 2008 წელს კი კრისტიანომ ნაკრების რიგებში ევრო 2008-ზე იასპარეზა, სადაც მისი ეროვნული გუნდი გერმანიასთან დამარცხდა, 1/4-ფინალურ სტადიაზე.<br>&nbsp;&nbsp; 2007 წლის 6 თებერვალს რონალდომ პორტუგალიის ნაკრებს პირველად უკაპიტნა, ბრაზილის ნაკრებთან გამართულ ამხანაგურ შეხვედრაში.<br><br></span><br><font color="#ff0000"><i>WWW.WIKIPEDIA.ORG</i></font><br></div></div> https://backs.do.am/blog/k39rist39iano_ronaldo/2009-12-27-25 Crishtianu ronaldo DELGADO https://backs.do.am/blog/k39rist39iano_ronaldo/2009-12-27-25 Sun, 27 Dec 2009 13:25:13 GMT <div align="center"><img alt="" src="https://backs.do.am/mesi_2.jpg" height="495" width="495"><br><br><div align="left"><i><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; ლიონელ მესიმ "ესტუდიანტესის” კარის აღებით, 2009 წელს ფინალურ მატჩებში გატანილი გოლების რაოდენობა სამამდე აიყვანა. აქამდე, მსოფლიოს საუკეთესო ფეხბურთელს გატანილი ჰქონდა ესპანეთის თასის ფინალში ბილბაოს "ატლეტიკის” და ჩემპიონთა ლიგის ფინალში "მანჩესტერის” წინააღმდეგ. ანგარიშებიდან გამომდინარე, თუ "ბარსელონა” წინა ორ ფინალში მესის გარეშეც მოახერხებდა მოგებას, ამჯერად სიტუაცია სხვაგვარი იყო, რადგან მესის გოლი გადამწყვეტი და გამარჯვების მომტანი გამოდგა. მესიმ, რომელმაც 2009 წელს როგორც გუნდურ, ასევე ინდივიდუალურ დონეზე ყველაფერი მოიგო, მატჩის შემდეგ ფიფას ოფიციალურ საიტს მისცა ინტერვიუ.</span></i><br><br><span style="font-size: 10pt;">- <b>როგორ გრძნობთ თავს?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- ძალიან ბედნიერი ვარ. ახლახანს დავასრულეთ ისტორიული სეზონი, რომლის განმავლობაშიც აბსოლუტურად ყველაფერი მოვიგეთ. ყველაფერი ისე მოხდა, როგორც გვსუ... <div align="center"><img alt="" src="https://backs.do.am/mesi_2.jpg" height="495" width="495"><br><br><div align="left"><i><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp; ლიონელ მესიმ "ესტუდიანტესის” კარის აღებით, 2009 წელს ფინალურ მატჩებში გატანილი გოლების რაოდენობა სამამდე აიყვანა. აქამდე, მსოფლიოს საუკეთესო ფეხბურთელს გატანილი ჰქონდა ესპანეთის თასის ფინალში ბილბაოს "ატლეტიკის” და ჩემპიონთა ლიგის ფინალში "მანჩესტერის” წინააღმდეგ. ანგარიშებიდან გამომდინარე, თუ "ბარსელონა” წინა ორ ფინალში მესის გარეშეც მოახერხებდა მოგებას, ამჯერად სიტუაცია სხვაგვარი იყო, რადგან მესის გოლი გადამწყვეტი და გამარჯვების მომტანი გამოდგა. მესიმ, რომელმაც 2009 წელს როგორც გუნდურ, ასევე ინდივიდუალურ დონეზე ყველაფერი მოიგო, მატჩის შემდეგ ფიფას ოფიციალურ საიტს მისცა ინტერვიუ.</span></i><br><br><span style="font-size: 10pt;">- <b>როგორ გრძნობთ თავს?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- ძალიან ბედნიერი ვარ. ახლახანს დავასრულეთ ისტორიული სეზონი, რომლის განმავლობაშიც აბსოლუტურად ყველაფერი მოვიგეთ. ყველაფერი ისე მოხდა, როგორც გვსურდა. ძნელია ამაღლებული განცდის სიტყვებით გადმოცემა.</span><br><br><span style="font-size: 10pt;">-<b> რას ნიშნავს კლუბისთვის ბოლოს და ბოლოს მსოფლიოს საკლუბო ჩემპიონატის მოგება?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- ეს ჩვენთვის ძალზე მნიშვნელოვანია. ეს ტიტული "ბარსელონასთვის” მიუღწეველი იყო და ჩვენ მოვახერხეთ მისი მოგება. ის ფაქტი, რომ მსოფლიოს ჩემპიონობის მოსაპოვებლად ძალზე დიდი შრომა დაგვჭირდა, კიდევ უფრო მნიშვნელოვანს ხდის ამ ჯილდოს.</span><br><br><span style="font-size: 10pt;">- <b>როგორ გრძნობთ თავს "ადიდასის” "ოქროს ბურთის” მოგების შემდეგ?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- რა თქმა უნდა, ასეთი აღიარება მნიშვნელოვანია, მაგრამ მსურს მოპოვებული ჯილდო თანაგუნდელებს გავუზიარო. მათ გარეშე ამ ჯილდოს ვერ მოვიგებდი.</span><br><br><span style="font-size: 10pt;">-<b> თქვენი აზრით, რამ განაპირობა მატჩის ბედის თქვენთვის სასარგებლოდ შემოტრიალება?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- საკუთარი თავის რწმენამ. მიუხედავად იმისა, რომ რაც დროს გადიოდა, ჩვენი მდგომარეობა მით უფრო მძიმდებოდა, ერთი წუთითაც კი არ შეგვიცვლია საკუთარი სათამაშო სტილი. მიმდინარე წელს ასეთმა თამაშმა არაერთხელ მიგვიყვანა წარმატებამდე და საბედნიეროდ ამჯერადაც ასე მოხდა.</span><br><br><span style="font-size: 10pt;">- <b>როგორი გამოდგა თამაში?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- ძალზე რთული. ჩვენი საუკეთესო თამაშის ჩვენება გვიჭირდა, რადგან ვუპირისპირდებოდით გუნდს, რომელიც ძალიან ორგანიზებული იყო. "ესტუდიანტესისთვის” სამწუხაროდ, ძირითადი დროის მიწურულს მაინც მოვახერხეთ გოლის გატანა.</span><br><br><span style="font-size: 10pt;">- <b>თვლით, რომ "ბარსა” ღირსეული გამარჯვებულია?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- მართალია, გოლის გატანა საკმაოდ გვიან მოვახერხეთ, მაგრამ ვთვლი, რომ საერთო ჯამში კარგად ვითამაშეთ,&nbsp; მეტოქის კართან არაერთი საიფათო მომენტი შევქმენით და უფრო ადრეც შეგვეძლო გატანა. ვიცი, რომ ორი წუთიც და დავმარცხდებოდით, მაგრამ მაინც ვთვლი, რომ დაფიქსირებული შედეგი სამართლიანია.</span><br><br><span style="font-size: 10pt;">- <b>როგორი გრძნობაა, როდესაც კიდევ ერთხელ გაგაქვს მნიშვნელოვანი გოლი?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- თუ პედრო არ გაიტანდა, მე ამ გოლის გატანის შანსი არც მომეცემოდა. მოხარული ვარ, რომ გამარჯვების გოლი გავიტანე, მაგრამ უფრო ბედნიერი ვარ იმის გამო, რომ ასეთ ფეხბურთელებთან ერთად გავხდი ჩემპიონი.</span><br><br><span style="font-size: 10pt;">-<b> შეგიძლიათ აღგვიწეროთ გოლის გატანის ეპიზოდი?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- ვიცი დანის თამაში და ვხვდებოდი, თუ როგორ ითამაშებდა იგი იმ ეპიზოდში. როდესაც დანი ალვეში იყო ბურთით, გავემართე იმ ადგილისკენ, სადაც იგი ჩვეულებრივ აწვდის ხოლმე. როდესაც ბურთი ჩემსკენ მოდიოდა, ვფიქრობდი თავით მეთამაშა, თუ მკერდით. საბოლოოდ ყველამ ნახეთ რაც გამოვიდა.</span><br><br><span style="font-size: 10pt;">-<b> ბოლო შეკითხვა – არის დღევანდელი "ბარსელონა” ფეხბურთის ისტორიაში საუკეთესო კლუბი?</b></span><br><span style="font-size: 10pt;">- თუ ტიტულებზე ვისაუბრებთ, აქამდე არავის მიუღწევია იმისთვის, რასაც წელს ჩვენ მვიაღწიეთ. ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა რთულია. ბედნიერები ვართ იმით, რომ ისტორია შევქმენით, მაგრამ ამაზე გაჩერებას არ ვაპირებთ და მომდევნო წელსაც ყველაფრის მოგება გვსურს.<br><font color="#ff0000"><em>www.ambebi.ge</em></font><br></span></div></div> https://backs.do.am/blog/lionel_mesi_chemp39ionebi_damsakhurebulad_gavkhdit/2009-12-27-24 Lionel Messi DELGADO https://backs.do.am/blog/lionel_mesi_chemp39ionebi_damsakhurebulad_gavkhdit/2009-12-27-24 Sun, 27 Dec 2009 10:39:29 GMT <div align="center"><img alt="" src="https://backs.do.am/mesi.jpg" height="495" width="495"><br><br><span style="font-size: 10pt;"><b>&nbsp;ბიოგრაფია </b></span><br><br><div align="left"><div align="left"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; არგენტინელი ფეხბურთელის ლეო მესის კარიერა დაიწყო 1995 წელს გუნდში სახელწოდებით "Newell's Old Boys" სადაც მან ითამაშა 2000 წლამდე. მესის სერიოზული პრობლემები ჰქონდა სიმაღლესთან დაკავშირებით. 13 წლის ის თავის თანატოლებში ყველაზე პატარა იყო სულ რაღაც 1,30მ. სამკურნალოდ მესი ბარსელონაში გაემგზავრა. მესი არც იქ ცილდებოდა ფეხბურთს და ბარსელონას გუნდში ჩაეწერა. არგენტინელის ოჯახი არც ისე შეძლებული იყო. ,,ბარსას" ხელმძღვანელობამ დაინახა მასში ნიჭიერი და პერსპექტიული მოთამაშე და თავადვე დააფინანსა მესის მკურნალობა. მკურნალობამ აშკარა შედეგი მოუტანა მესის. ამჟამად მესი 1,69მ არის . 14 წლის მესი უკვე ბარსელონა C -ში თამაშობდა. არგენტინელი თინეიჯერი ნელ ნელა უფრო მაღალ დონეზე ადიოდა . 2003 წლის 17 ნოემბერს შედგა არგენტინელი ,,ვუნდერკინდ... <div align="center"><img alt="" src="https://backs.do.am/mesi.jpg" height="495" width="495"><br><br><span style="font-size: 10pt;"><b>&nbsp;ბიოგრაფია </b></span><br><br><div align="left"><div align="left"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; არგენტინელი ფეხბურთელის ლეო მესის კარიერა დაიწყო 1995 წელს გუნდში სახელწოდებით "Newell's Old Boys" სადაც მან ითამაშა 2000 წლამდე. მესის სერიოზული პრობლემები ჰქონდა სიმაღლესთან დაკავშირებით. 13 წლის ის თავის თანატოლებში ყველაზე პატარა იყო სულ რაღაც 1,30მ. სამკურნალოდ მესი ბარსელონაში გაემგზავრა. მესი არც იქ ცილდებოდა ფეხბურთს და ბარსელონას გუნდში ჩაეწერა. არგენტინელის ოჯახი არც ისე შეძლებული იყო. ,,ბარსას" ხელმძღვანელობამ დაინახა მასში ნიჭიერი და პერსპექტიული მოთამაშე და თავადვე დააფინანსა მესის მკურნალობა. მკურნალობამ აშკარა შედეგი მოუტანა მესის. ამჟამად მესი 1,69მ არის . 14 წლის მესი უკვე ბარსელონა C -ში თამაშობდა. არგენტინელი თინეიჯერი ნელ ნელა უფრო მაღალ დონეზე ადიოდა . 2003 წლის 17 ნოემბერს შედგა არგენტინელი ,,ვუნდერკინდის" დებიუტი. დებიუტო დრაგაუს სტადიონზე შედგა. ბარსელონა ამხანაგურ შეხვედრაში პორტოს ხვდებოდა.</span><br></div><span style="font-size: 10pt;"></span><br><span style="font-size: 10pt;"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; პირველი გოლი </b></span><br><span style="font-size: 10pt;"></span><br><div align="left"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; არგენტინელმა ლეო მესიმ თავისი პირველი გოლის გატანა შეძლო 17 წლის ასაკში. ეს მოხდა 2005 წლის 1 მაისს როდესაც ბარსელონა მორიგ თამაშს ატარებდა ლა ლიგაში ალბასეტეს წინააღმდეგ. იგი გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ფეხბურთელი რომელმაც გოლი გაიტანა ოფიციალურ შეხვედრაში. ამ შეხვედრაში მესი შეცვლაზე შემოვიდა როდესაც ანგარიში 1:0 იყო ბარსელონას სასარგებლოთ. მესიმ შემოსვლის თანავე გოლი გაიტანა თუმცა იგი არ ჩაითვალა თამაშგარე მდგომარეობის გამო. თუმცა სულ რამოდენიმე წუთში მან შეძლო თითქმის იგივე პოზიციიდან მსგავსი ხერხით გაეტანა გოლი.</span><br></div><span style="font-size: 10pt;"></span><br><span style="font-size: 10pt;"></span><br><span style="font-size: 10pt;"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; &nbsp; მსოფლიოს ჩემპიონატი 20 წლამდე </b></span><br><span style="font-size: 10pt;"></span><br><div align="left"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ჰოლანდიაში ჩატარებულ მსოფლიოს ჩემპიონატზე 20 წლამდე ფეხბურთელებს შორის მესიმ არა მარტო შეძლო მოეგო არგენტინასთან ერთად მსოფლიოს ჩემპიონის ტიტული არამედ იგი გახდა საუკეთესო ბომბარდირიც. აგრეთვე გამოკითხვის შედეგად იგი გახდა ამ მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელი.</span><br></div><span style="font-size: 10pt;"></span><br><span style="font-size: 10pt;"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; 2005-06 წლები. მესის კარიერა აღმავლობის გზაზეა </b></span><br><span style="font-size: 10pt;"></span><br><div align="left"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2005 წლის სექტემბერში არგენტინელმა ლეო მესიმ ხელი მოაწერა კონტრაქტს რომლის მიხედვით იგი ბარსელონაში 2014 წლამდე ითამაშებს. არგენტინელმა თავისი პირველყოფილი ნომერი შეიცვალა და ამჟამად ბარსელონას მაისურზე მისი გვარის ქვემოთ ციფრი ,,19" წერია ,30"ის ნაცვლად. მესი ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელად მოიაზრება და ბარსელონას ფანების ერთ ერთი უსაყვარლესი ფეხბურთელია.</span><br></div><span style="font-size: 10pt;"></span><br><span style="font-size: 10pt;"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; მესის განლაგება მოედანზე </b></span><br><span style="font-size: 10pt;"></span><br><div align="left"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; მესი არ არის ერთი ამპლუის ფეხბურთელი. მას ყველა პოზიციაზე შეუძლია თამაში. თუმცა მისი აღნაგობის გამო იგი მეტწილად ფლანგებზე თამაშობს. იგი ტექნიკურია და ამიტომ მისთვის პრობლემა არ არის რამოდენიმე ფეხბურთელის ჩამოცილება. თუმცა ხშირად იგი ცენტრალურ ნახევარმცველადაც გვევლინება.</span><br></div><span style="font-size: 10pt;"></span><br><span style="font-size: 10pt;"></span><br><span style="font-size: 10pt;"><b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; მიღწევები </b></span><br><span style="font-size: 10pt;"></span><br><div align="center"><div align="left"><span style="font-size: 10pt;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2004-2005 : პრიმერა დივიზიონი 2005 : ესპანეთის სუპერთასი 2005-2006 : პრიმერა დივიზიონი 2006 : ესპანეთის სუპერთასი 2005-2006 : უეფა ჩემპიონთა ლიგა კლუბი პრიმერა დივიზიონიდან ანუ ლა ლიგიდან არ გავარდნილა. ყოველ წელს უწევს ორი ურთულესი მატჩის გადატანა მადრიდის რეალთან. ბარცელონას სტადიონია კამპ ნოუ. აფინანსებს მშობელთა და ბავშვთა დაცვის ფონდს UNICEF-ს. დღევანდელი შემადგენლობაა:კ.პუიოლი,ვ.ვალდესი,ხ.პინტუ,ხ.პიკე,ე.აბიდალი,გ.მილიტო,რ.მაკესი,დ.ალვეში,</span><br><span style="font-size: 10pt;">მექსველი,ი.ტურე,</span><br><span style="font-size: 10pt;">ა.ინიესტა,ხ.ერნანდეში,ზ.იბრაჰიმოვიჩი,ლ.მესი,ტ.ანრი,პ.როდრიგესი,ბ.კრიკიჩი,ხ.სუარესი. მწვრთნელი: ხოსეპ გუარდიოლა.</span><br><span style="font-size: 10pt;"></span></div><div align="left"><span style="font-size: 10pt;"><i><font color="#ff0000">www.wikipedia.org</font></i></span><br><span style="font-size: 10pt;"></span></div></div></div></div> https://backs.do.am/blog/lionel_mesi/2009-12-27-23 Lionel Messi DELGADO https://backs.do.am/blog/lionel_mesi/2009-12-27-23 Sun, 27 Dec 2009 10:25:26 GMT <IMG src="https://backs.do.am/1.jpg"> <IMG src="https://backs.do.am/2.jpg"><BR><BR><SPAN style="font-size: 10pt">     ერთი საინვესტიციო გიგანტ Berkshire Hathaway-ს მფლობელი და მსოფლიოს ერთ ერთი უმდიდრესი ადამიანია, მეორე კი ფეხბურთის ცოცხალი ლეგენდაა. მათ თავიანთი მოღვაწეობით ისტორია შექმნეს და მილიონობით ადამიანისთვის მისაბაძ მაგალითებად იქცნენ. მაგრამ ორივეს კარიერის ბოლოს ისეთი რამ მოხდა, რამაც, ცოტა არ იყოს, დააკნინა მათ მიერ გავლილი მართლაც ბრწყინვალე გზა და მათ რეპუტაციას ჩრდილი მიაყენა. სწორედ კარიერის დასრულების ბედისწერა აერთიანებთ ამ ორ სრულიად განსხვავებულ პიროვნებას.<BR><BR>         უორენ ედვარდ ბაფეტი მსოფლიო ეკონომიკის ისტორიაში ერთ-ერთ წარმატებულ ინვესტორად მიიჩნევა, არის უმსხვილესი კონგლომერატის, Berkshire Hathaway-ს აღმასრულებელი დირექტორი. მისი კაპიტალი 40 მილიარდ US დოლარადაა შეფასებული და ამ მაჩვენებლით ის მსოფლიოში ბილ გეიტსის შემდეგ მეორეა. 1999 წელს, მსოფლიოში სახელგანთქმული საფინანსო-საკონსულტაციო ფირმის The Carson Group-ის კვლევის შედეგად, ბაფეტი მსოფლიოში #1 საინვესტიციო მენეჯერად დასახელდა. 2007 ... <IMG src="https://backs.do.am/1.jpg"> <IMG src="https://backs.do.am/2.jpg"><BR><BR><SPAN style="font-size: 10pt">     ერთი საინვესტიციო გიგანტ Berkshire Hathaway-ს მფლობელი და მსოფლიოს ერთ ერთი უმდიდრესი ადამიანია, მეორე კი ფეხბურთის ცოცხალი ლეგენდაა. მათ თავიანთი მოღვაწეობით ისტორია შექმნეს და მილიონობით ადამიანისთვის მისაბაძ მაგალითებად იქცნენ. მაგრამ ორივეს კარიერის ბოლოს ისეთი რამ მოხდა, რამაც, ცოტა არ იყოს, დააკნინა მათ მიერ გავლილი მართლაც ბრწყინვალე გზა და მათ რეპუტაციას ჩრდილი მიაყენა. სწორედ კარიერის დასრულების ბედისწერა აერთიანებთ ამ ორ სრულიად განსხვავებულ პიროვნებას.<BR><BR>         უორენ ედვარდ ბაფეტი მსოფლიო ეკონომიკის ისტორიაში ერთ-ერთ წარმატებულ ინვესტორად მიიჩნევა, არის უმსხვილესი კონგლომერატის, Berkshire Hathaway-ს აღმასრულებელი დირექტორი. მისი კაპიტალი 40 მილიარდ US დოლარადაა შეფასებული და ამ მაჩვენებლით ის მსოფლიოში ბილ გეიტსის შემდეგ მეორეა. 1999 წელს, მსოფლიოში სახელგანთქმული საფინანსო-საკონსულტაციო ფირმის The Carson Group-ის კვლევის შედეგად, ბაფეტი მსოფლიოში #1 საინვესტიციო მენეჯერად დასახელდა. 2007 წელს კი ჟურნალმა Time მსოფლიოს 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანს შორის მოიხსენია.<BR><BR>           ზინედინ იაზიდ ზიდანი მეტსახელად ”ზიზუ” თამამად შეიძლება ითქვას, ბოლო ოცწლეულის საუკეთესო ფეხბურთელია. ამაზე მეტყველებს მისი ჯილდოებიც და თაყვანისმცემელთა სიმრავლეც. ამ ადამიანმა ხომ ყველაფრის მოგება შეძლო, რაზეც ფეხბურთელმა შეიძლება იოცნებოს?! თითქმის არ დარჩენილა მსოფლიო ფეხბურთის არცერთი პრესტიჟული ტროფეი, ზიზუს რომ არ აღემართოს. არის საფრანგეთის უმაღლესი ჯილდოს, საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერი. სხვადასხვა დროს იყო ისეთი ბრენდების სახე, როგორებიცაა Adidas, Lego, France Telecom, Orange, Audi, Volvic და Christian Dior.<BR><BR>    ბიზნესში წარმატებული ადამიანები, ისევე როგორც რჩეული სპორტსმენები, მთელი კარიერის განმავლობაში პირველობისთვის ისწრაფვიან. მომქანცველი მარათონის ბოლოს ზოგიერთი საკუთარი თვითმფრინავითა და იახტებით იწონებს თავს, ზოგიც კოსმოსში გაფრენის ბავშვობისდროინდელ ოცნებას რეალობად აქცევს. მაგრამ საკუთარ ცხოვრებისეულ საქმეს არ ტოვებენ და ისევ განაგრძობენ კარიერის მწვერვალზე ყოფნას, მიუხედავად იმისა, რომ უკვე საკმაოდ ხანშიშესულები არიან.<BR><BR>      საქმე იმაშია, რომ ასეთ ადამიანებს არასოდეს უფიქრიათ საკუთარ მემკვიდრეზე და შესაბამისად ე.წ. Succession Strategy-ც (დელეგირების სტრატეგია) არ გააჩნიათ. ყველა ლიდერი როდი აცნობიერებს კარგი სამემკვიდრეო გეგმის აუცილებლობას. ხშირად აღმასრულებლებს ეშინიათ ”პროფესიული სიკვდილის”, მათ არ ძალუძთ გაითავისონ, რომ მემკვიდრეები არაფრით ნაკლებად არ გაუძღვებიან დანატოვარს. საზოგადოდ, რაც უფრო ქარიზმატული და ძლევამოსილია ლიდერი, მით უფრო ადრე ახდენს საკუთარი მემკვიდრის დასახელებასა და დელეგირების გეგმის გამომზეურებას. როცა CEO დიდხანს აყოვნებს პენსიაში გასვლას, ტოპ ტალანტები როგორც წესი მიდიან, ორგანიზაცია თითქოს ინტელექტუალური რესურსისგან იცლება. მეორეს მხრივ, საინვესტიციო კაპიტალიც ”გაურბის” ხნოვან აღმასრულებლებს, იმდენად, რამდენადაც ”გადაბერებულ/გადამწვარი” ლიდერი, როგორც წესი, არაადექვატური ხდება და მის მიმართ ნდობა იკლებს. <BR><BR>    აი, მაგალითად ბილ გეითსმა ამ მხრივ ყველაფერი სწორად გააკეთა. როდესაც მსოფლიოს უმდიდრესმა ადამიანმა იგრძნო, რომ Microsoft-თვის უკვე ყველაფერი აღარ იყო და მის გარეშე კომპანიას არსებობა აღარ გაუჭირდებოდა, კოლეგა სტივ ბალმერს ჩააბარა აღმასრულებლის პოსტი და თვითონ აქციონერთა საბჭოში გადაინაცვლა. თანაც ბილმა ეს ყველაფერი ისე გეგმაზომიერად გააკეთა, რომ ინვესტორებს სრულებით არ გაჩენიათ დისკომფორტი მისი წასვლის გამო, პირიქით, ისინი უკვე შეჩვეულნი იყვნენ ახალ გუნდს და მნიშვნელოვან საკითხებზე მასთან შეთანხმებაც ჰქონდათ მიღწეული. ამით, მიუხედავად იმისა, რომ კომპანია თანდათანობით ლიდერის სტატუსს კარგავდა, გეიტსმა უმწიკვლო რეპუტაცია შეინარჩუნა, საკუთარი ფინანსები, სანდოობა და ტალანტი საკუთარი ფონდის მეშვეობით ქველმოქმედებისკენ მიმართა. ის ხომ უდიდესი ფილანთროპია კაცობრიობის ისტორიაში!<BR><BR>     უორენ ბაფეტი, მიუხედავად იმისა, რომ უკვე საკმაოდ ხანშიშესულია, მაინც ჯიუტად განაგრძობს აქტიურ მენეჯერულ საქმიანობას. უფრო მეტიც, მას საკუთარი კომპანიის წარმატების ერთ-ერთ საიდუმლოდ ლიდერშიფის საკმაოდ იშვიათი ცვალებადობა მიაჩნია. ბაფეტი ფიქრობს, რომ კომპანიიდან მისი წასვლა აქციების ფასს დააგდებს და ინვესტორების გადაწყვეტილებებზე უარყოფითად იმოქმედებს. ეს მოსაზრება ჭეშმარიტი რომ იყოს და ბაფეტის ავტორიტეტი 5%-საც რომ უმატებდეს აქციებს ფასს, უკვე საკმარისი მიზეზია საიმისოდ, რომ კომპანიის CEO პოზიციაზე სიცოცხლის ბოლომდე დარჩეს. თუმცა არსებობს დიდი ”მაგრამ”, რომელიც ანალიტიკოსების შეფასებით, აშკარად გადაწონის ხსენებულ მოტივაციას. ესაა რისკი, რომელიც 79 წლის ბაფეტის თანამდებობაზე ყოფნის თითოეული დღის გასვლასთან ერთად იზრდება. და ვინაიდან მას არ გააჩნია ე.წ. ”სამემკვიდრეო გეგმა”, თანამდებობიდან უეცარი წასვლის ან სხვა იძულებითი მიზეზის შემთხვევაში მისი კომპანია რეალური საფრთხის წინაშე დგება.<BR><BR>     ზინედინ ზიდანის შემთხვევა უფრო დამაჯერებელი ანალიზის საშუალებას იძლევა, რადგან მისი პროფესიული კარიერა განსხვავებით ბაფეტისგან უკვე დასრულებულია. ალბათ ფეხბურთის გულშემატკივრები და არა მარტო ისინი ბევრს იკამათებენ 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალის პერიპეტიებზე, ზიდანის მაშინდელი საქციელი (იტალიელი მატერაცისთვის თავის ჩარტყმა) არაერთგვაროვნად შეფასდა, ბევრი მას არათუ ამართლებდა ამის გამო, არამედ გმირადაც კი მოიხსენიებდა, ნაწილი კი ზიდანს უღირსსა და არაჯენტლმენს უწოდებდა. რაც არ უნდა იყოს, ფაქტი ფაქტად რჩება – მსოფლიოს უდიადესმა ფეხბურთელმა კარიერის უკანასკნელი მატჩი (თანაც როგორი!) წითელი ბარათის მიღებითა და მოედნიდან თავჩაქინდრული გაძევებით დაასრულა. ის შეხვედრა კი საფრანგეთის ნაკრებმა პენალტების სერიაში დათმო და მსოფლიო ჩემპიონი მატერაცის იტალია გახდა. ზიზუ ალბათ თავის ყველაზე მძიმე ფიქრებშიც კი ვერ წარმოიდგენდა კარიერის მსგავს სკანდალურ და ამავე დროს უფერულ დასასრულს. მას რომ ეს შეცდომა არ დაეშვა, ვინძლო, საფრანგეთის ნაკრები იმ მატჩს პენალტების სერიამდე არც მიიყვანდა! და ზიდანი მსოფლიო თასით ხელში აღნიშნავდა მართლაც ბრწყინვალე კარიერის ბრწყინვალე დასასრულს.<BR><BR>     მიაღწიო უმაღლეს მწვერვალებს ბიზნესსა თუ სპორტში, ურთულესია და მუხლჩაუხრელ შრომასა და რკინის ნებისყოფას საჭიროებს. მაგრამ კიდევ უფრო რთულია კარიერის საკადრისი დასრულება, მთელი განვლილი პროფესიული ცხოვრების მიტოვება და ერთ შემთხვევაში პორტფელის, ხოლო მეორეში ბუცების ლურსმანზე დაკიდება. დასასრული საკადრისი უნდა იყოს, ისტორიაში და თაობათა მეხსიერებაში ასეთები რჩებიან, მილიონობით ადამიანისთვის მისაბაძი მაგალითებიც ისინი არიან.<BR></SPAN><BR><FONT color="#ff0000"> ინფორმაციის წყარო: <A href="http://www.hrworld.wordpress.com" target="null"><EM>www.hrworld.wordpress.com</EM></A></FONT><BR> https://backs.do.am/blog/uoren_bapet'isa_da_zinedin_zidanis_didi_shetsdoma_anu_ts'asvlasats_rom_tsodna_unda/2009-12-24-22 Zinedin Zidane DELGADO https://backs.do.am/blog/uoren_bapet'isa_da_zinedin_zidanis_didi_shetsdoma_anu_ts'asvlasats_rom_tsodna_unda/2009-12-24-22 Thu, 24 Dec 2009 12:26:57 GMT <div align="left"><div align="center">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<img src="https://backs.do.am/zinedine_zidane_2008.jpg" alt="" height="495" width="495"><br></div><br><span style="font-size: 10pt;"><br><strong>სახელი:</strong> ზინედინ ზიდანი<br><strong>მეტსახელი:</strong> ზიზუ<br><strong>დაბადების თარიღი:</strong> 1972 წლის 23 ივნისი<br><strong>დაბადების ადგილი:</strong> მარსელი (საფრანგეთი)<br><strong>ეროვნება: </strong>ფრანგი/ალჯირელი<br><strong>სიმაგლე: </strong>185სმ<br><strong>წონა:</strong> 80კგ<br>&nbsp; &nbsp;1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ცნობილი ფინალის შემდეგ ზინედინ ზიდანი საფრანგეთის ეროვნული გმირი გახდა. თრიბუნებიდან სკანდირებდნენ "ზიდანი-პრეზიდენტად”,მაგრამ ისკი დაავიწყდათ,რომ რამოდენიმე თვის წინათ ზიდანს შავ კატას ეძახდნენ და აბრალებდნენ თითქოს საფრანგეთის ნაკრები მისი დათარსული იყო. იტალიაში ჩემპიონს ეგრევე გამოუგონეს ზედმეტ სახელი "ზიზუ” რაც თეთრ კატას ნიშნავს.<br>რათქმა... <div align="left"><div align="center">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<img src="https://backs.do.am/zinedine_zidane_2008.jpg" alt="" height="495" width="495"><br></div><br><span style="font-size: 10pt;"><br><strong>სახელი:</strong> ზინედინ ზიდანი<br><strong>მეტსახელი:</strong> ზიზუ<br><strong>დაბადების თარიღი:</strong> 1972 წლის 23 ივნისი<br><strong>დაბადების ადგილი:</strong> მარსელი (საფრანგეთი)<br><strong>ეროვნება: </strong>ფრანგი/ალჯირელი<br><strong>სიმაგლე: </strong>185სმ<br><strong>წონა:</strong> 80კგ<br>&nbsp; &nbsp;1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ცნობილი ფინალის შემდეგ ზინედინ ზიდანი საფრანგეთის ეროვნული გმირი გახდა. თრიბუნებიდან სკანდირებდნენ "ზიდანი-პრეზიდენტად”,მაგრამ ისკი დაავიწყდათ,რომ რამოდენიმე თვის წინათ ზიდანს შავ კატას ეძახდნენ და აბრალებდნენ თითქოს საფრანგეთის ნაკრები მისი დათარსული იყო. იტალიაში ჩემპიონს ეგრევე გამოუგონეს ზედმეტ სახელი "ზიზუ” რაც თეთრ კატას ნიშნავს.<br>რათქმაუნდა სისულელეა ფანტასტიური ფინალის შემდეგ ზიდანის თამაში კატის მოძრაობებს შეადარო,მაგრამ ამ ფინალის შემდეგ ბევრი რამ ითქვა…. სხვათაშორის თავად ზიდანს სჯეროდა საფრანგეთის ნაკრების გამარჯვების და პრესასთან რამოდენიმეჯერ აღნიშნა კიდეც, რომ ისინი ბრაზილიელებს აუცილებლად დაამარცხებდნენ. ზიდანი არშემცდარა, გაუტანა რა ბრაზილიის ნაკრებს ფინალში ორი გოლი, მან ყველას დაუმტკიცა, რომ გუნდისთვის მხოლოდ ბედნიერება მოაქვს. ზინედინ ზიდანისთვის სერიოზულად ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1989 წლის 25 მაისს ნანტში. კერძოდ ამ ცხოვრებისეულმა შუალედმა მოუტანა მას მომავლის რწმენა! "მე გამომიყვანეს შეცვლაზე მეორე ტაიმში 15 წუთით, მაგრამ ისეთი ოსტატების გვერდით,როგორებიც იყვნენ ზლატკო ვუოვიჩი და რუდი კროლი. მე მაშინ ბურთს სამჯერ შევეხე, მაგრამ შემდგომში არასოდეს მიგვრძნია თავი ასე ბედნიერად როგორც მაშინ.”<br><br>იმ დროისათვის ზიდანი 800 ფრანკს იღებდა ხელფასის სახით. ამ ფულით პრაკტიკულად შეუძლებელი იყო ცხოვრება, იმ დროისათვის ის გუნდის ბაზაზე ცხოვრობდა და პრაკტიკულად ყველა საჩირო პირობებით იყო უზრუნველყოფილი და რათქმაუნდა მშობლებიც არივიწყებდნენ. სკოლაში ზიზუ თავს მაინცდამაინც არიკლავდა მეცადინეობებით და გაკვეთილების დამთავრების შემდეგ ეგრევე მეგობრებთან ერთად ბურთის სათამაშოდ გარბოდა ეზოში.<br>საფრანგეთში ზიდანს უბრალოდ აღმერთებენ და არა მარტო იმიტომ, რომ ბრწყინვალე მოთამაშე იყო, არამედ იმიტომაც, რომ წარმოშობით ის ალჯირელია. ფეხბურთელი რომელიც თავისი სახით საფრანგეთის მრავალეროვნული ნაკრების სახეს ქმნიდა, სადაც მის გარდა თამაშობდნენ აგრეთვე – სომხები, გვადელუპელები, განელები და ფრანგები.<br>სამი წლის წინათ, როდესაც საფრანგეთის ნაკრებმა ევროპის ჩემპიონატზე განიცადა ფიასკო, ლე პენის პოლიტიკურმა პარტიამ "ნაციონალურმა ფრონტმა” განაცხადა, რომ ეს ყველაფერი იყო იმის ბრალი, რომ გუნდში ზედმეტი უცხოელი თამაშობდა. ზიდანიკი თვლიდა, რომ ეს ნაკრები ყველაზე ძლიერი იყო და ლე პენის საუბარს სისულელეს ეძახდა.<br>"ჩვენ შესანიშნავი გუნდი გვყავს. ღა მნიშვნელობა აქვს თუ რა ეროვნებისავართ ჩვენ? თამაშის დროს ჩვენ არასოდეს გვიფიქრია ამაზე, ჩვენ მუდამ საფრანგეთის სახელს ვიცავდით”- აცხადებდა ზიდანი.<br>ის დაიბადა მარსელში, ყველაზე ღარიბ უბანში-კასტელანში. ის დღესაც ჩადის მანდ და იხსენებს თავის ბავშვობას. მას ყავს ცოლი და სამი შვილი და არაერთხელ დაუმტკიცებია საზოგადოებისათვის, რომ ოჯახი მისთვის ყველაზე მთავარი იყო და არის. მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალის შემდეგ, მაშინ როდესაც ყველანი აღსანიშნავად ემზადებოდნე, ის თავის პატარა ბავშვს დასაძინებლად ამზადებდა. წვეულებაზე რათქმაუნდა მოვიდა, მაგრამ დიდი ხნით არდაყოვნდა და მალევე წავიდა, ხოლო რამოდენიმე დღეში ცოლთან ერთად იბიცაში წავიდა დასასვენებლად, ვინაიდან ფანების მოსვლას და მილოცვებს ვეღარ აუდიოდა.<br>ათი ან თუნდაც ხუთი წლის წინათ ვინმეს ჩემზე რომ ეთქვა, რომ მე მსოფლიო ჩემპიონატზე ვითამაშებდი და ევროპის ნაკრების მაისურსაც მოვირგებდი, მე უბრალოდ არდავუჯერებდი…. ამბობდა ზიდანი, როდესაც მას გულთბილი დახვედრა მოუწყვეს მარსელში, ველოდრომის სტადიონზე მისმა გულშემატკივრებმა. იმ საღამოს ევროპის ნაკრები დანარჩენი მსოფლიოს წინააღმდეგ თამაშობდა, ევროპის ნაკრების კაპიტანი ზიდანი იყო, ეს ხდებოდა მსოფლიო 98 წლის ჩემპიონატის ფინალური ტურნირის კენჭისყრის წინ. ის წელიწადი ზიდანისთვის ასევე სადღესასწაულოდ გაგრძელდა, 1997 წლის დეკემბერში ის დასახელდა ევროპის მესამე ფეხბურთელად, მის წინკი იდგნენ რონალდო და მიატოვიჩი, ხოლო ფრანგულმა გაზეთმა L’Eქუიპე_მ ის საფრანგეთის საუკეთესო ფეხბურთელად დაასახელა.<br>….ზიდანი დაიბადა და გაიზარდა ლა კასტელანში, მარსელის ჩრდილოეთ რაიონში, სადაც როგორც წესი ფანჯრები რკინის გისოსებით იყო ამოყვანილი, ხოლო ბავშვები ბეტონიეს ასფალტზე თამაშობდნენ ფეხბურთს. მისი მშობლები ისმაელი და მალიკა – ალჯირის მკვიდრები იყვნენ. მამა მუშაობდა უნივერმაგში დამფასოებლად. ზიდანის ბავშვობამ მარსელით ერთ პატარა ბინაში გაიარა. მის გარდა ოჯახში კიდევ ოთხი ბავშვი იყო, და ლილა, ძმები ჯამელი, ფარიდი და ნურიედი. მისი ბურთის ფუნქცია შეასრულა პლასტიკურმა ბოთლმა. მას აგრეთვე სხვა გართობის წყაროც ჰქონდა, ისეთი როგორიცაა ველოსიპედი და ძიუდო.<br>მიუხედავად ყველაფრისა ზინედინ ზიდანის მთავარი ლტოლვა მაინც ფეხბურთისკენ იყო მიპყრობილი. მაშინ მას მხოლოდ ერთი რამ უნდოდა, მოეტყუებინა ყველა, ვინცკი მას გზაზე გადაეღობებოდა. სამაგიეროდ დღეს ის უხვად ამარაგებს თანაგუნდელებს პასებით - "მე ყოველთვის მეუბნებოდნენ,რომ თამაში ჩემს თავზე ამეღო და მე უფრო ხშირად მინდოდა გოლის გატანა, მაგრამ ალბათ ჩემი ბედი ყოფილა თანაგუნდელების პასებით მომარაგება.” მისი პარტნიორი იუვენტუსისა და ნაკრების გუნდებში დიდიე დეშამი თვლიდა, რომ "მას სათანადო დონეზე არჰქონდა ეგოიზმის გრძნობა და მუდამ თავის გოლს ამჯობინებდა სხვაზე მიცემულ ზუსტ გადაცემას,მიუხედავად იმისა, რომ მას ორივე ფეხით შესანიშნავი დარტყმა ჰქონდა.” 14წლის ასაკში ზიდანმა თავისი თამაშით მიიპყრო კანის სელექციონერების ყურადღება. ერთკვირიანი დაკვირვების შემდეგ, მისი მშობლები დაარწმუნეს იმაში, რომ ბავშვი კანის ბავშთა გუნდში გაეშვათ. 2 წლის შემდეგ, 1989 წლის 20 მაისს, მაშინ როდესაც ზიდანი ჯერ კიდევ 17ის არიყო შედგა მისი დებიუტი საფრანგეთის ეროვნულ ჩემპიონატში. ეს მოხდა "ბოჯუარის” სახელობის სტადიონზე ნანტთან თამაშის დროს. იმ დროისათვის კანი მწვრთნელი იყო ლუის ფერნანდესი.<br>1992 წელს ზინედინ ზიდანი გადადის ბორდოში, ხოლო ევროპის 96 წლის ჩემპიონატის შემდეგ იუვენტუსში. თავიდან მას გაუჭირდა იუვენტუსში, მაგრამ შემდეგ ის გუნდის დირიჯორი გახდა და შეუცვლელი ფეხბურთელი. ღა მისცა იტალიამ ზიდანს? "ის საბოლოო გამელოტდა _ იცინის დეშამი ხოლო სერიოზულად მან ძალიან მოუმატა ტაქტიკური მხარით და ფსიქოლოგიურითაც,ადრე უფრო მორცხვი იყო,ეხლაკი თავის თავში დარწმუნებული. რაც შეეხება თამაშს, აქ ზიდანს დაკისრებული აქვს შეტევის დაწყება და როცა მას თამაში წაუვა, მაშინ იუვეს შეჩერება პრაკტიკულად შეუძლებელია. ძლიერმა ფეხბურთელმა თავისი თავი რთულ მომენტებში უნდა გამოავლინოს, ზიდანმა ეს შეძლო.”<br>1994 წლის 14 აგვისტოს შედგა ზიდანის დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში, მაშინ ის შეცვლაზე შემოვიდა, საფრანგეთი ჩეხეთის ნაკრებს ეთამაშებოდა, ანგარიში 0-2 იყო ჩეხების სასარგებლოდ, ხოლო თამაშის დასრულებამდე 5 წუთი რჩებოდა, როდესაც ზიდანმა თავისი ცნობილი ცაციათი ჯერ ერთი, ხოლო ორ წუთში თავით გაუტანა ჩეხებს და თავის გუნდს ფრე მოუტანა. ერთი წლის შემდეგ მას პლატინიმ უთხრა – "მეამაყება,რომ ათ ნომრიანი მაისური შენ გაცვია.” შემდეგ ჯურნალისტებმა მას ჰკითხეს – მიიჩნევთ თუ არა თავს პლატინის ღირსეულ შემცვლელად? ზიზუმ უპასუხა – "პლატინი უძლიერესი ფეხბურთელი იყო, ის სამჯერ ზედიზედ დასახელდა ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელად,მას საფრანგეთში,იტალიასა და მთელს მსოფლიოში იცნობენ, მეკი უბრალოდ ვცდილობ შევასრულო ჩემზე დაკისრებული მოვალეობა.<br>ზიდანის ოცნება: "ყველაზე დიდი ოცნება მიღწეულია, მე მყავს შესანიშნავი მეუღლე და ოჯახი. შეიძლება ითქვას, რომ უკეთესი არაფერი გინდა, მაგრამ ადამიანი არ პროგრესირებს, თუ მას არააქვს ოცნება, ეხლაკი ჩემი ოცნებაა, წარმოიდგინეთ მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალია, 90ე წუთი,ანგარიში 0-0, ბურთს მე ვიღებ და გოლი გამაქვს, ეს დიდებული რამ იქნებოდა და ამის შემდეგ მე თავისუფლად წავიდოდი ფეხბურთიდან” _ ამბობს ზიდანი, მაგრამ რა იცოდა თუ რა მოუმზადა მას განგებამ…. …<br>2001 წლის 9 ივლისი, რეალის ფანებისათვის ერთ-ერთი ღირშესანიშნავი დღე. ამ დღეს რეალის საპატიო პრეზიდენტმა ალფრედო დი სტეფანომ ჟურნალისტების თანდასწრებით ზინედინ ზიდანს გადასცა 5 ნომრიანი მაისური. "ეს დიდი პატივია ჩემთვის” – მისთვის ცნობილი მოკრძალებით აღნიშნა ზიდანმა, იმ დროისათვის უკვე ყველაზე ძვირათღირებულმა ფეხბურთელმა მსოფლიოში. რეალმა იმ დღესვე დაიწყო ზიდანზე გაცემული თანხის ამოღება, მიუხედავად იმისა რომ რეალის მაისური ღირდა 80 დოლარი, ხუთ ნომრიანი მაისურები მაღაზიებში პრაკტიკულად აღარ იშოვებოდა. რეალ მადრიდმა ერთი მილიონი დოლარი მხოლოდ იმიტომ მიიღო ერთ-ერთი სატელევიზიო არხიდან, რომ ზიდანის პრეზენტაცია ეჩვენებინა, ასე რომ ისევე როგორც საფეხბურთო, ასევე ფინანსური თვალსაზრისითაც ზიდანის გადმობირება რეალში დადებითად შეფასდა.<br>მაშინ როდესაც შარშან 54 წლის ფლორენტინო პერეს მადრიდის რეალი გადაეცა პრაკტიკულად გაკოტრებული, მისი ვალები კოლოსალურ ციფრებს აღწევდა 300 მილიონი დოლარი, მან შეუძლებელი შეძლო და პრაკტიკულად გაკოტრებული გუნდი, მსოფლიოს ყველაზე მდიდარ კლუბად აქცია. პირველი რაც მან გააკეთა იყო ის, რომ გაყიდა ძველი სავარჯიშო ბაზა 600 მილიონ დოლარად, იმ ადგილასკი აშენდება ოთხი ცათამბრჯენი,საიდანაც ერთი მადრიდის რეალის საკუთრება იქნება. ქალაქგარეთ პერესმა იყიდა 120 ჰექტარი მიწა, სადაც ულტრათანამედროვე ბაზა აშენდა, ეს ყველაფერი მას 85 მილიონი დაუჯდა. დანარჩენი ფულით მან იყიდა ისეთი ვარსკლავები, როგორებიც არიან, ფიგუ, ზიდანი, რონალდო, ბექჰემი….. რეალის აბონენტების საყიდლად უსასრულო რიგები შეიქმნა, პუბლიკა საოცარ თამაშებს ელოდა, სადაც ყველა ეს ვარსკლავი მიიღებდა მონაწილეობას.<br>ზიდანი შესანიშნავად შეეწყო მადრიდის რეალს, ყოველი მისი თამაში გულშემატკივრისათვის სპეკტაკლის დადგმას გავდა, ხოლო ის რაც ზიდანმა გააკეთა 2002 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალში დღესაც დაუვიწყარია თითოელი გულშემატკივრისათვის. იმ დღეს ერთმანეთს რეალი და ლევერკუზენის ბაიერი დაუპირისპირდნენ, მატჩი საკმაოდ დაძაბული გამოგა, იმ დროს როდესაც ანგარიში 1-1 იყო, რობერტო კარლოსის ფლანგური ჩაწოდების შემდეგ ზიდანმა ენითაღუწერელი სილამაზის გოლი გაიტანა და კიდევ ერთხელ დაარწმუნა მთელი მსოფლიო, რომ ის საუკეთესო იყო საუკეთესოთა შორის.<br>შემდეგი წლები ზიდანი რეალთან ერთან შესანიშნავად თამაშობდა, 2003 წელს ის ესპანეთის ჩემპიონი ხდება. შემდეგ რეალის ჩავარდის დროება იწყება,რაც ერთის მხრივ გამოწვეული იყო, პერესის შეცდომით, მან მწვრთნელი დელ ბოსკე დაითხოვა და გუნდიდან ყველანაირი ახსნა-განმარტების სანაცვლოდ გაუშვა რეალის იმ დროინდელი კაპიტანი იერო.<br>2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი ზიდანისა და მისი კომპანიისთვის კრახით სრულდება, მაშინ ზიდანმა გადაწყვიტა წასულიყო ნაკრებიდან,მაგრამ საბოლოოდ ის დაუბრუნდა ნაკრებს, დაუბრუნდა რათა კიდევ ერთხელ დაემტკიცებინა მსოფლიოსთვის რომ ის გენიალური ზიზუ იყო.<br><br>2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ზიდანი 34 წლის იყო, ალბათ ყველას ემახსოვრება თუ როგორ მოიგო მარტოდ მარტომ ზიდანმა იმ დროისათვის უპირობო ფავორიტს ბრაზილიის ნაკრებს. საფრანგეთი ზიდანის შესანიშნავი თამაშით ფინალს უწია, სადაც მას იტალიის ნაკრები შეხვდა. ის რაც აქამდე არიკადრა არცერთმა ნაკრების ფეხბურთელმა თავის თავზე აიღო მატერაციმ, რომელიც მანამდეც შემჩნეული იყო ბინძური თამაშით, შემდეგკი მოხდა ის, რაც ყველას კარგად მოეხსენება, ზიდანი მატერაცისტან "უხეშობისათვის” მინდვრიდან გაზევებულ იქნა, ხოლო საფრანგეთის ნაკრებმა ის ფინალი თერთმეტრმეტრიანებში დათმო.<br>ალბათ იტყვიან, რომ მას ეს არუნდა გაეკეთებინა და საკმაოდ ბევრმაც გააკრიტიკა იმისათვის, რომ მან პირადი გრძნობები წინ დააყენა ვიდრე გუნდის ინტერესები, მაგრამ არდაგავიწყდეთ რომ მას პროვოკაცია მოუწყო მატერაციმ, იმ მატერაციმ რომელიც მანამდეც როგორც ავღნიშნე ართაკილობდა მსგავს ქმედებებს.<br>ზიდანი ფეხბურთიდან წავიდა….. წავიდა თავ აწეული და წავიდა როგორც ფეხბურთის გენია, ის სამჯერ დასახელდა მსოფლიოს საუკეთესო ფეხბურთელად და ორჯერ ევროპის, ასეთივე შედეგი მხოლოდ ბრაზილიელ რონალდოს აქვს.<br>ფეხბურთი დაემშვიდობა კიდევ ერთ დიდ ვარსკლავს, კიდევ ერთ დიდ გენიას, რომლის გამოც გვიყვარს ეს სპორტი, ფეხბურთიდან წავიდა ზინედინ ზიდანი – ფრანგი გენიოსი.<br></span><br>&nbsp;<font color="#ff0000">ინფორმაციის წყარო:<a href="http://www.halamadrid.ge" target="null"><em> </em></a></font><a href="http://www.halamadrid.ge" target="null"><em><font color="#ff0000">&nbsp;www.halamadrid.ge</font></em></a><br><br><br></div> https://backs.do.am/blog/zinedin_zidani/2009-12-24-21 Zinedin Zidane DELGADO https://backs.do.am/blog/zinedin_zidani/2009-12-24-21 Thu, 24 Dec 2009 12:14:01 GMT